• காயத்ரி ராஜகோபால்

மஹாபெரியவாளின் அற்புத சாரல்கள்-043


மஹாபெரியவாளின் அற்புத சாரல்கள்-043

பிரதி செவ்வாய் கிழமை தோறும்

சிறுமி ராஜம் வளர்ந்து ராஜலக்ஷ்மி மாமியாகி அந்த மாமிக்கு திருமணமும் ஆகி விட்டது.. மாமி கும்பகோணத்தில் வாக்கப்பட்டாள். மாமிக்கு புகுந்த வீடு கும்பகோணம்..

நம்முடைய மஹாபெரியவா அடிக்கடி கும்பகோணத்தில் முகாம் இட்டு விடுவார்கள். ரஜாக்ஷ்மி மாமி சிறு வயதில் இருந்தே மஹாபெரியவா முகமிட்டிருக்கும் இடத்திற்கு சென்று தரிசனம் செய்து விட்டு வருவது வழக்கம்.. அந்த காலத்தில் தான் புகுந்த வீட்டின் சட்ட திட்டங்கள் நமக்கு தெரியுமே.

வெளியில் செல்வதென்றால் மாமியாரிடம் உத்தரவு வாங்கிக்கொண்டுதான் செல்லவேண்டும். மாலையில் இருட்டுவதற்குள் வீடு வந்து சேர வேண்டும்.. இரவு நேரமாகும் என்றால் ஆண் துணை இல்லாமல் செல்லக்கூடாது. இவ்வளவு கெடுபிடிகள் ஏதற்கு தெரியுமா? தங்களது வீட்டிற்கு வந்த மருமகளை பத்திரமாக பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும் என்ற நோக்கமே தவிர வேறு எதுவும் கிடையாது.

ஒரு நாள் மஹாபெரியவா கும்பகோணத்திற்கு வருகிறார் என்ற செய்தி ராஜலக்ஷ்மி மாமியை எட்டியது. மாமி அரக்கப்பரக்க வேலையெல்லாம் முடித்து விட்டு மஹாபெரியவாளை தரிசனம் செய்ய கிளம்ப வேண்டும்..மாமியாரிடம் உத்தரவு கேட்டால் வேண்டாம் என்று சொல்லிவிட்டால் என்ன செய்வது என்ற பயம்..

மாமி மாமியாரிடம் ஒரு செய்தியாகவே சொல்லிவிடுகிறார். நான் மஹாபெரியவாளை தரிசனம் செய்ய போகிறேன். என்று சொல்லிவிட்டு கிளம்பினாள்.போகிற போக்கில் பூஜை முடியவே சாயங்காலம் ஆகி விடும். ஆகவே வருவதற்கு நேரமாகும் என்ற செய்தியையும் சொல்லாமல் சொல்லி விட்டு கிளம்பி விடுகிறாள். மாமியாரும் ஒன்றும் சொல்லவில்லை.

மஹாபெரியவாளை தரிசனம் செய்யப்போகும் தன்னுடைய நாட்டுப்பெண்ணை ஏன் தடுக்கவேண்டும் என்று பேசாமலிருந்து விட்டார். ராஜலக்ஷ்மி மாமி மஹாபெரியவளை தரிசனம் செய்யும் பேரானந்தத்தில் தன்னையே மறந்து வரிசையில் நின்றார்..மதியமே வந்தது. தலை எல்லாம் கலைந்து தலை முடியை அவிழ்த்து விட்டது போல இருந்தது..உடனே தலை முடியயை தன்னுடைய இரு கைகளாலும் வாரி முடிந்து கொண்டாள்.

தீர்த்த பிரசாதம் வாங்கும் வரிசை நகர்ந்து கொண்டு இருந்தது. தனக்கு முன் இரண்டு மூன்று பேர் .நின்று கொண்டு இருக்கிறார்கள். அப்பொழுதான் மாமிக்கு உரைத்தது. தான் இரு கைகளாலும் தலை முடியயை தொட்டதால் கைகள் அசுத்தாமாகி விட்டதால் கைகளை கழுவிக்கொள்ள வேண்டும்.கைகளை கழுவ சென்றால் மீண்டும் தான் வரிசையின் இறுதியில் தான் வந்து நிற்க வேண்டும்.

என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை.அதற்குள் தன்னுடைய இடம் வந்து விட்டது. மஹாபெரியவாளை வேண்டிக்கொண்டே பயத்துடன் இடது கைக்கு மேல் வலது கையை வைத்து மாமி நீட்டுகிறாள்,

மஹாபெரியவா ஒரு புண் சிரிப்புடன் வலது கையில் ஒரு உத்தரணி தீர்த்தம் விட்டு அதை சாப்பிட வேண்டாம். கையை அலம்பிக்கொண்டு கீழே விட்டு விடு என்கிறார்..ராஜலக்ஷ்மி மாமி கண்களில் தளும்பும் கண்ணீருடன் மஹாபெரியவாளை பார்த்துவிட்டு தீர்த்த பிரசாதத்தை சாப்பிடுகிறாள்..

மஹாபெரியவாளிடம் யார் சொன்னது ? மாமி தன்னுடைய கைகளை அலம்பி கொண்டு தீர்த்தம் வாங்க நினைக்கிறாள் என்று.. யார் சொல்ல வேண்டும்.மற்றவர் மனதை படிக்கதெரிந்த பரமேஸ்வரன் அல்லவா மஹாபெரியவா.

என்ன ஒரு பண்பு பாருங்கள் தான் எவ்வளவு உயரத்தில் இருந்தாலும் பக்தர்களின் நிலைக்கு கீழே இறங்கி மனம் புண்படாதவாறு பேசுவதில் இருந்து பிரசாதம் கொடுக்கும் வரையில் அந்த பிரும்ம ஸ்வரூபம் தன்னை தாழ்த்திக்கொள்கிறது.

நான் உங்களை மஹாபெரியவாளா வாழச்சொல்லவில்லை. மஹாபெரியவா நமக்கு கற்றுக்கொடுத்த பண்புகளில் ஒரு சிலவற்றையாவது நடைமுறையில் பின் பற்றலாமே.

ஹர ஹர சங்கர ஜய ஜய சங்கர

என்றும் உங்கள்

காயத்ரி ராஜகோபால்