• காயத்ரி ராஜகோபால்

என் வாழ்வில் மஹாபெரியவா -051


என் வாழ்வில் மஹாபெரியவா -051

பிரதி வியாழன் தோறும்

என் தாயின் கருவறை எனக்கு ஒரு பிறப்பை கொடுத்தது

என் ஆசானின் வகுப்பறை எனக்கு இந்த உலகை காட்டியது

என் மஹாபெரியவளின் இறை அறை

எனக்கு பிரபஞ்சத்தை காட்டிக்கொண்டிருந்தது

வாழ்க்கை பயணமும் பிரபஞ்சத்தை நோக்கித்தான்

நகர்ந்து கொண்டிருக்கிறது..

இந்த பதிவில் மஹாபெரியவா என்னைக்கொண்டு செய்த இரண்டு அற்புதங்களில் ஒன்றை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறேன். எனக்கும் எல்லாவற்றையும் ஒரே நேரத்தில் பகிர்ந்து கொள்ள ஆசை தான்.. ஆனால் ஒரு விரலில் என்னால் எவ்வளவு எழுத முடியுமோ அவ்வளவு எழுதுகிறேன்.

மற்ற பதிவுகளையும் குறித்த நேரத்தில் வெளியிட வேண்டும் என்ற உந்துதல் எனக்குள் என்னை இயக்கிக்கொண்டே இருக்கிறது..நான் இன்னும் வரும் பதிவுகளில் குரு பூஜையை பற்றியும் எழுத வேண்டும்..சற்று தாமதம் ஆனாலும் உங்களிடம் ஒன்று விடாமல் மஹாபெரியவா அற்புதங்களை பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

இந்த இரண்டு அற்புதங்களுமே படிப்பவர்கள் புருவங்களை உயர்த்த செய்யும். . உங்கள் மஹாபெரியவா நம்பிக்கையும் பல மடங்கு உயரும் என்பதில் சந்தேகமில்லை. அடுத்த பதிவில் மற்றுமொரு மஹாபெரியவா அற்புதத்தை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

முதல் அற்புதம்:

பக்கவாதத்தால் தரையில் தவழ்ந்து கொண்டிருந்த நான் மஹாபெரியவா அனுகிரஹத்தால் சரீர சுத்தி பெற்று ஆத்ம சுத்தி பெற்று நானும் ஒரு மனிதனாக உருப்பெற்றிருந்த நேரம்.

"நான் அழிந்து போனேன்” என்று எல்லோரும் நினைத்த நேரத்தில் தான் இவன் இன்னும் அழியவில்லை. இவனுடைய பிறப்பின் கடமை இன்னும் இருக்கிறது. என்று என் சுற்றங்களுக்கும் உலகிற்கும் அறிவித்திருந்த நேரம். ஒரு நாள் காலை நேரத்தில் எனக்கு ஒரு உத்தரவிட்டார்.

."ஏண்டா உன்னோட இந்தக்காலகட்டத்தில் நடக்கும் அனுபவங்களை எல்லோருக்கும் எழுதேன்” என்றார்.

நானும் சரி பெரியவா என்று எழுத ஆம்பித்தேன். அப்பொழு தான் ஆங்கிலத்தில் .”Showers of Miracles In My Life by Mahaperiyava” என்ற தொடரை எழுத ஆரம்பித்தேன்.. என் மஹாபெரியவா அற்புத அனுபவங்கள் அனைத்தும் வாரம் தோறும் வேறு வேறு இணைய தளங்களில் வெளியிடப்பட்டது .

அந்த சமயத்தில் மஹாபெரியவா எனக்கு இட்ட கட்டளையின் விவரங்களை ஒரு சம்பாஷணையாக உங்களுக்கு இங்கே சமர்ப்பிக்கிறேன்.

நான் எழுதும் பதிவுகள் நான் எழுதியது இல்லை. அவைகள் மஹாபெரியவா அற்புதத்தில் விளைந்த முத்துக்கள்.. இதை தெரிந்து கொண்டு இந்த அற்புதத்தை படியுங்கள்.

வார்த்தை பிரவாகங்களும் சொல் பிரயோகங்களும் என்னுடைய வழக்கத்திற்கு மாறாக இருந்ததை நான் உணர்ந்தேன்,எப்படி எழுதுகிறேன்?. என்ன எழுதுகிறேன்? என்று தெரியாமலாலயே எழுதி கொண்டிருப்பேன்.

ஒரு சில நிமிடங்களுக்கு பிறகு என்னையும் அறியாமல் எழுதுவதை நிறுத்துவேன். நான் எழுதியதை நானே படித்து பார்ப்பேன். வியந்து போவேன். ஏனென்றால் பள்ளி நாட்களில் இருந்தே எனக்கு தமிழ் சரியாக எழுத வராது. தமிழ் இலக்கணம் என்றாலே எனக்கு வேப்பங்காயாக கசக்கும்.

ஓரளவிற்கு தமிழில் எழுதுவேன் பேசுவேன். ஆனால் இப்படி மடை திறந்த வெள்ளம் போல் வார்த்தை பிரயோகங்களும் சொல் ஆளுமையும் எனக்கு நிச்சயம் கிடையாது. நொடிப்பொழுதில் எனக்குள் இப்படியொரு மாற்றமா?

நான் எழுதுவதை எல்லோரும் பாராட்டும் பொழுது எனக்கு வெட்கமாக இருக்கும். தகுதியே இல்லாத எனக்கு என் தகுதிக்கு மீறிய பாராட்டுக்கள் வரும் பொழுது தலையை குனிந்து கொள்வேன். எனக்கு நன்றாக தெரியும்.

என்னுடைய வலது கை நடு விரல் மூலம் மஹாபெரியவா வார்த்தைகளை கொட்டுகிறார். கொட்டிய அத்தனை வார்த்தைகளும் தங்களுக்கு உண்டான இடத்தில் அணி வகுத்து நின்று கொள்கின்றன. . நான் கடைசியில் என்னுடைய பெயரை போட்டுக்கொள்ளும் பொழுது கூனிகுறுகித்தான் போட்டுக்கொள்வேன் .

இனி சம்பாஷணைக்கு வருவோம்:

பெரியவா: என்னிடம் "ஏண்டா ஒரு வாரத்திற்கு எத்தனை பதிவு எழுதறே?" என்று கேட்டார்.

G.R: : வாரத்திற்கு ஒரு பதிவு எழுதறேன் பெரியவா என்றேன்.

பெரியவா: ஏண்டா வாரத்திற்கு ஏழு நாள் இருக்கு.. ஒரு நாள் போக பாக்கி ஆறு நாள் என்ன பண்ணறே? என்று கேட்டார்.

G.R: பெரியவா நான் ஒரு விரலில் தான் எழுதறேன்.. இடது கை சுவாதீனம் இல்லாமல் போயிடுத்து. வலது கை ஒரு விரலில் டைப் அடிக்கிறேன். விரல் வலிக்கும் பெரியவா என்றேன். மறு வினாடி என்னை கேட்டார் பெரியவா.

பெரியவா: உனக்கு ஒரு விரலில் டைப் அடிப்பது கஷ்டம் அப்படிங்கறே.. ஒண்ணு செய்யறீயா? நான் உனக்கு பத்து விரல்களின் பலத்தை ஒரு விரலில் தரேன். ஒரு நாளைக்கு ஒரு பதிவு எழுதறயா? என்று கேட்டார்.

G.R: நிச்சயம் எழுதறேன் பெரியவா.. நீங்கள் பலத்தை குடுங்கோ. உங்க மனசு சந்தோஷப்படற அளவு எழுத முயற்சி பண்ணறேன் என்றேன்.

மறு நாளில் இருந்து நான் மஹாபெரியவாளை மனதில் நினைத்து த்யானம் செய்து விட்டு எழுத ஆரம்பித்தேன். எப்படி எழுதுகிறேன்? என்பது எனக்கே தெரியாது.ஆனால் எழுதி முடித்து விடுவேன்.

அதுவும் ஏனோ தானோ என்றில்லை. அர்த்தத்துடன் எல்லோர் மனதையும் கொள்ளை கொள்ளும் அளவிற்கு எழுத முடிகிறது. ஒவ்வொரு பதிவும் குறைந்தது மூன்றாயிரம் எழுத்துக்களை கொண்டது. ஒவ்வொரு பதிவும் இரண்டு பக்கங்களில் இருந்து ஏழு பக்கங்கள் வரை இருக்கும். அதுவும் பதிவுகளை படிக்கும் உங்களுக்கே தெரியும்.

இது இப்படியிருக்க சென்ற வாரம் மஹாபெரியவா என்னிடம் ஒரு கேள்வியை கேட்டார்.இதோ அது உங்களுக்காக.

பெரியவா : ஏண்டா இதுவரைக்கும் நீ எத்தனை வார்த்தைகளை டைப் அடிச்சிருப்பே? எத்தனை பக்கங்கள் எழுதி இருப்பே. உனக்கு தெரியுமா? நாளைக்கு தெரிஞ்சுண்டு வந்து எனக்கு சொல்லு. என்றார்.

எனக்கு மடிக்கணினியில் பதிவுகள் எழுதும் அளவிற்கு மஹாபெரியவா அனுகிரஹத்தால் கற்றுக்கொண்டேன். எழுத்துக்களையும் வார்த்தைகளையும் எண்ணும் அளவிற்கு எனக்கு தெரியாது.

நான் ஒவ்வொரு பதிவாக தனியே எடுத்து எண்ணிக்கொண்டிருந்தால் நான் எண்ணி முடிக்க மாத கணக்கில் ஆகுமே. என்னசெய்வது என்று யோசித்து கொண்டிருந்தேன்.. மறு நாள் காலை நான் எண்ணி மஹாபெரியவாளுக்கு சொல்லியாக வேண்டும். எனக்கு என்ன செய்வதென்று தெரியவில்லை.

நல்ல வேளையாக மஹாபெரியவா குரு பூஜை அற்புதங்களை அனுபவித்த சங்கரன் என் வீட்டிற்கு வந்திருந்தார். உங்களுக்கு நன்றாக பரிச்சயம் ஆனவர் சங்கரன் - வசந்த கல்யாணி அற்புத தொடரில் சங்கரன் இன்றும் மாதம் ஒரு முறை என் வீட்டிற்கு வந்து மஹாபெரியவா முன் அமர்ந்து த்யானம் செய்து விட்டு என்னுடன் அரை நாள் செலவழித்து விட்டு செல்வார்.

அவருக்கு விடுமுறை நாட்களில் கூட அலுவலக வேலை செய்யத்தான் நேரம் இருக்கும். இருந்தாலும் மாதம் ஒரு முறை என் வீட்டிற்கு வருவதை வழக்கமாக கொண்டிருக்கிறார்.. சங்கரனுக்கு கணினி அத்துப்படி. என்ன செய்ய சொன்னாலும் கணினியில் புகுந்து விளையாடுவார்.

நான் அவரிடம் மஹாபெரியவா சொன்னதை சொன்னேன். அவரும் ஒரு அரை மணி நேரத்தில் பண்ணிடலாம் மாமா என்றார்.

அடுத்த அரை மணி நேரத்தில் சங்கரன் மஹாபெரியவா எனக்கு கொடுத்த பணியை செய்து முடித்தார்.. அடுத்த நாள் காலை என் பிரார்த்தனை நேரத்தில் மஹாபெரியவாளிடம் சொன்னதை இப்பொழுது உங்களுக்காக இங்கே குறிப்பிடுகிறேன். என்னுடைய மின்னஞ்சல் எழுத்துக்கள் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளவில்லை.

நான் எழுதிய வார்த்தைகளின் எண்ணிக்கை : 15,67,043

நான் எழுதிய மொத்தபக்கங்களின் எண்ணிக்கை 8,952

நான் மலைத்து விட்டேன். ஒரு விரலில் எவ்வளவு எழுத முடியும். நான் நினைத்தது அதிக பக்ஷம் 5,00,000.லக்ஷம் வார்த்தைகளும் மூன்றாயிரம் பக்கங்களும் எழுதி இருப்பேன் என்று. ஆனால் எனக்கு கிடைத்த எண்ணிக்கையோ அதி அற்புதம்.இது ஒரு விஸ்வகர்மா சிருஷ்டியோ என்று நினைக்க தோன்றியது..

இவ்வளவு எழுதியும் எனக்கு ஓர் நாள் கூட விரல் வலியெடுத்தோ வீங்கியோ இதுவரை நடந்தது இல்லை. இந்தப்பதிவை எழுதும் பொழுது இன்னும் எவ்வளவு ஆயிரம் எழுத்துக்களோ எத்தனை எத்தனை பக்கங்களோ மஹாபெரியவாளுக்கே வெளிச்சம்.

என் நலனில் அக்கறை கொண்ட ஆத்மாக்கள் அனைவரும் அதிசியத்தனர்.. என் சுற்றங்களும் நண்பர்களும் வியந்து போயினர். பத்து விரல்கள் கொண்ட எங்களால் நிச்சயம் இத்தனை குறிகிய காலத்தில் இவ்வளவு வார்த்தைகளையும் இவ்வளவு பக்கங்களையும் எழுத முடியாது.

அதுவும் இவ்வளவு அழகாக மற்றவர்கள் இதயக்கதவை தட்டும் அளவிற்கு எப்படி எழுத முடியம்? சாத்தியமே இல்லை. நிச்சயம் மஹாபெரியவா அனுகிரஹமும் அருளும் உங்களுக்கு நிச்சயம் இருக்கிறது என்று சொன்னார்கள்.

உண்மையிலேயே எனக்கு மிகவும் சந்தோஷமாக இருந்தது. மஹாபெரியவா அனுகிரஹத்தால் எவ்வளவு ஆத்மாக்களை கரையேற்ற முடியுமோ அவ்வளவு தூரம் செய்து விட்டு நானும் கரையேறுகிறேன் என்று என் நலனில் அக்கறை கொண்டவர்களிடம் சொன்னேன்.

மஹாபெரியவா எனக்கு பொன் பொருள் கொடுத்தார் என்று சொல்லமாட்டேன். ஆனால் மனதில் ஒரு சாந்தி பிறந்தது. வாழும் வாழ்க்கைக்கு ஒரு அர்த்தம் கிடைத்தது. நான் பிரும்ம முகூர்த்த நேரத்தில் முகம் பார்க்காத முகவரி அறியாத பலருக்கும் உலகின் பல்வேறு மூலைகளில் இருக்கும் என்னுடைய சக ஆத்மாக்களுக்கு பலவேறு பிரச்சனைகளுக்கு மஹாபெரியவாளிடம் அழுது பிரார்த்தனை செய்கிறேன்.

சிலருக்கு ஒன்பது வார குரு பூஜைக்குள்ளும் இன்னும் சிலருக்கு ஒன்பதாவது வார பூஜை முடிந்த அடுத்த வினாடியில் வாழ்க்கை மாற்றத்தையும் பலருக்கு சற்று தாமதமாக பிரார்த்தனைக்கு விடை கிடைத்தும் வாழ்க்கையில் ஒரு மாற்றம் கண்டு அவர்கள் நல்ல முறையில் சந்தோஷமாக வாழ்ந்து வருகின்றனர்.

பொதுவாக பயமே வாழ்க்கையாக இருந்த பலருக்கு பயம் அகன்று வாழ்க்கையில் வசந்தம் வீச ஆரம்பித்தது. அத்தனை ஆத்மாக்களும் என் மேலும் என் குடும்பத்தின் மேலும் அனுகிரக கைகளை பந்தல் போல போட்டு பாதுகாத்து கொண்டு இருக்கிறார்கள்.

ஒரு பிரதிபலனை எதிர்பார்க்காமல் மற்றவர்கள் நலனுக்காக பிரார்த்தனை செய்வதற்கு அனுக்கிரஹம் செய்த மஹாபெரியவாளுக்கு நான் எத்தனை ஜென்மங்கள் எடுத்து பணி செய்தலும் என் நன்றி கடனை தீர்க்க முடியாது.

சில நேரங்களில் இந்தப்புனிதமான செயலை மஹாபெரியவா கொடுத்த புனித உள்ளத்தை மற்றவர்கள் கடும் சொற்களால் காயப்படுத்தும் பொழுது என் கண்கள் மட்டும் அழாது. என் ஆத்மாவும் சேர்ந்து அழும்.

அப்பொழுதெல்லாம் நான் மஹாபெரியவாளிடம் சென்று பாதங்களை பிடித்துக்கொண்டு அழுவேன். அப்பொழுது மஹாபெரியவா என்னை எனச்சொல்லி தேற்றுவார்? தெரியுமா?

“இது உனக்கு வந்த ஆத்மசோதனை என்று எடுத்துக்கொள். பாவங்களை செய்பவர்கள் அதன் பலனை அனுபவித்து போகட்டும். எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சது எது தெரியுமா? உன்னை வசை பாடியவர்களுக்கும் கண்ணீர் சிந்தி வேண்டிக்கறயே அதுதான்”.

நீ என்னிக்கும் ஷேமமா இருப்பே. எந்த காரணத்தை கொண்டும் இந்த நல்ல காரியத்தை நிறுத்தி விடாதே. நான் உன்னுடன் இருந்து கொண்டே இருக்கேன் என்றார். இதைவிட எனக்கு வேறு என்ன வேண்டும். இந்த ஜென்மத்தின் பரிசு எனக்கு கிடைத்து விட்டது.

இனி உலகமே எதிர்த்தாலும் மஹாபெரியவா வழிகாட்டுதலில் மற்றவர்கள் நலனுக்கு நான் செய்யும் பிராத்தனைகள் தொடரும். இந்தப்பதிவில் இத்துடன் நிறுத்திக்கொண்டு அடுத்தப்பதிவில் மஹாபெரியவா எனக்கிட்ட மேலும் ஒரு கட்டளையை பற்றி எழுதுகிறேன்.

நாம் செய்யும் பக்தியும் செய்யும் செயல்களும் மனித நேயத்துடன் இயற்கையை ஒட்டியே இருந்தால் மஹாபெரியவா உங்களை ஆட்கொண்டு விடுவார்.

மஹாபெரியவா என்னும் பிரும்ம வஸ்து

உங்களுக்குள் சம்பந்த பட்டுவிட்டதா

உங்கள் மாற்றங்களும்

பிரும்மத்தை நோக்கியே இருக்கும்

இது என் அனுபவம்

ஹர ஹர சங்கர ஜய ஜய சங்கர

என்றும் உங்கள்

காயத்ரி ராஜகோபால்