• காயத்ரி ராஜகோபால்

மஹாபெரியவாளின் அற்புத சாரல்கள்-061


மஹாபெரியவா ப்ரத்யக்ஷ பரமேஸ்வரன்

இன்று காலையில் இருந்து எங்கள் பகுதியில் பராமரிப்பு பணிகளுக்காக மின்சாரம் நிறுத்த பட்டிருந்தது. இப்பொழுதான் மின்சாரம் வந்தது. இதுதான் காரணம் இந்த பதிவு தாமதமாக வெளியாவதற்கு. தாமதத்திற்கு வருந்துகிறேன்.

மஹாபெரியவாளின் அற்புத சாரல்கள்-061

பிரதி செய்வாய்க்கிழமை தோறும்

இறைவன் நம்மை காப்பான் என்பது

பக்தியின் வெளிப்பாடா? இல்லை

நம்பிக்கையின் வெளிப்பாடா ?

அல்லது இரண்டுமா ?

பதிவில் பார்ப்போம்

இறைவனிடம் பக்தி செய்வதும் பிரார்த்தனைகளுக்கு மன்றாடுவதும் நமக்கு அன்றாட வாழ்க்கையாகி விட்டது. இதற்கு காரணம் நம்முடைய பிரார்த்தனைகளுக்கு இறைவன் செவி சாய்ப்பான் என்ற நம்பிக்கை தானே.

பிரார்த்தனைகள் பலிதமாவகற்கு அடிப்படை ஆதாரம் பக்தி அந்த பக்திக்கு வலு சேர்ப்பது நம்பிக்கை. அந்த நம்பிக்கையை பற்றி மஹாபெரியவா சொன்ன ஒரு அழகான புராண கதையை அனுபவிப்போம்.

உண்மையில் நூற்றுக்கு நூறு சதவீதம் நம்பிக்கை வைத்து தான் நாம் பிரார்த்தனைகள் செய்கிறோம். நாம் வைக்கும் நம்பிக்கை நூற்றுக்கு நூறா? அல்லது சற்று குறைச்சலா?. நம்முடைய பிரார்த்தனைகள் நூற்றுக்கு நூறு பலிக்காமல் போவதற்கு நம்பிக்கை குறைச்சலும் ஒரு காரணமாக இருக்கலாமோ? இது நாம் எல்லோருமே சற்று சிந்திக்க வேண்டிய விஷயம்.

இதை ஒட்டிய அழகான ஒரு உரையாடல். கைலாயத்தில் சிவபெருமானுக்கும் பார்வதிக்கும் நடந்தது. இந்த நிகழ்வை மஹாபெரியவா சொன்னதாக நான் கேட்டிருக்கிறேன். எங்கு என்று எனக்கு ஞாபகம் இல்லை, இருந்தாலும் விஷயம் தான் முக்கியம் . அதனால் உங்களுடன் அந்த சுவாரசியமான நிகழ்வை பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

ஒரு நாள் கைலாயத்தில் சிவபெருமானும் பார்வதியும் அமர்ந்து பூலோகத்தில் உள்ள ஜீவன்களை பற்றி பேசிக்கொண்டு இருகிறார்கள்.

அப்பொழுது நடந்த சம்பாஷணை உங்களுக்காக:

பார்வதி : சுவாமி நீங்கள் பூலோகத்தில் உள்ள அத்தனை ஜீவன்களுக்கும் பார்த்து பார்த்து படி அளக்கிறீர்களே.. இருந்தாலும் அடுத்த வேளை உணவிற்கு நம்பிக்கை இல்லாமல் மக்கள் இப்படி அலைகிறர்களே. ஒருவரை ஒருவர் இப்படி அடித்து கொண்டு வாழ்கிறீர்களே. இதற்கு காரணம் என்ன சுவாமி. என்று கேட்கிறாள்.

சிவ பெருமான்: தேவி பூலோகத்தில் உள்ள மனிதர்களுக்கு அவர்கள் மேலேயெ அவர்களுக்கு நம்பிக்கை இல்லை. பிறகு நான் எம்மாத்திரம்?.

பார்வதி: சுவாமி எனக்கு புரியவில்லை. கொஞ்சம் புரியும் படி சொல்லுங்களேன் என்றார்

சிவபெருமான்: உனக்கு இங்கு சொன்னால் புரியாது.. உன்னை பூலோகம் அழைத்துக்கொண்டு போய் புரிய வைக்கிறேன் என்று சொன்னார்.இதை அடுத்து சிவபெருமானும் பார்வதியும் பூலோகத்தில் தோன்றினர்.

அவர்கள் தோன்றிய இடம் கங்கைக்கரை. இருவரும் ஒரு வயோதிக தோற்றத்தை எடுத்து கொண்டு கங்கை கரையில் அவதிப்படுபவர்கள் போலெ ஒருவருக்கொருவர் பேசி கொண்டு இருந்தனர். அப்பொழுது ஒரு நாடகத்தை இருவரும் அரங்கேற்றினர். வயோதிக தாத்தா தள்ளாமல் படுத்து இருந்தார். உடல் முழுவதும் ஏதோ தோல் வியாதி வந்ததது போல அருவருக்கத்தக்க வகையில் தோற்றமளித்தார். சிவ பெருமான்.

போவோர் வருவோரிடம் பார்வதி வயோதிக பாட்டி தனது வயதான கணவரை அக்கரைக்கு தோளில் சுமந்து கொண்டு விட வேண்டும்,கொஞ்சம் உதவி செய்யுங்கள் என்று கேட்டார். தாத்தாவின் தோற்றத்தை பார்த்ததும் உதவ யாரும் முன் வரவில்லை.. பார்வதியும் சிவபெருமானும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக்கொண்டனர்.

அடுத்து பார்வதி ஒரு உபாயம் செய்தார். தனது கையில் பொற்காசுகள் அடங்கிய பை ஒன்றை வரவழைத்து வைத்து கொண்டு இப்பொழுது போவோர் வருவோரிடம் எல்லாம் கேட்டார். இந்த முறை பார்வதி மற்றவர்களிடம் சொன்னார். என் கணவரை தோளில் சுமந்து அக்கரைக்கு கொண்டு விடுவோருக்கு இந்த பொற் காசுகள் அடங்கிய பையை அப்படியே கொடுத்து விடுகிறேன் என்றார். நிறையே பேர் உதவ முன் வந்தனர். இங்கு பார்வதி ஒரு நிபந்தகனை விதித்தார்.

யார் என் வயதான கணவரை சுமந்து வருகிறாரோ அவருக்கு என் கணவருடைய பாவங்கள் அனைத்தும் அவருக்கு வந்து விடும்.. பரவாயில்லையா என்று கேட்டவுடன் எல்லோரும் பின் வாங்கி சென்று விட்டனர்.

இப்பொழுது அந்த வழியாக ஒரு வாலிபன் ஒருவன் நடந்து வந்து கொண்டிருக்கிறான். அந்த வாலிபனிடம் பார்வதி கேட்கிறாள். "நீ என் வயதான கணவரை உன் தோளில் சுமந்த்து கொண்டு அக்கரைக்கு சென்று இறக்கி விடு. உனக்கு சம்பளமாக இந்த பொற்காசுகள் அடங்கிய பையை கொடுக்கிறேன் என்றார். அந்த வாலிபனும் சரி நான் இந்த வயதானவரை தோளில் சுமந்து அக்கரைக்கு கொண்டு விடுகிறேன் என்றான்.

இங்கு தேவி பார்வதி வழக்கமான நிபந்தனையை சொன்னார். "இவருடைய பாவங்கள் அனைத்தும் உனக்கு வந்து விடும். பரவாயில்லையா என்றார்.

அந்த வாலிபன் எதையும் காதில் வாங்கிக்கொள்ளாமல் தாத்தாவை தோளில் சுமக்க ஆரம்பித்தான். பொறுமை இழந்த பார்வதி அந்த வாலிபனிடம் என் கேள்விக்கு பதில் சொல்லிவிட்டு கிளம்பு என்று சொன்னார்.

அந்த வாலிபன் மெதுவாக பேசினான். மொத்த பாவங்களை போக்கும் இந்த புனித கங்கை மாதா என்னுடைய பாவங்களுடன் சேர்த்து இந்த தாத்தாவின் பாவங்களையும் நிச்சயம் போக்கும். வழி விடுங்கள் நான் கரையை கடக்க வேண்டும் என்றான்.

பார்வதியும் சிவபெருமானும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து கொண்டனர். இருவரும் அந்த வாலிபனுக்கு காட்சி கொடுத்து அவனுடைய அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையை பாராட்டி அவனுக்கு அனுக்கிரஹம் செய்தனர்.

இப்பொழுது நீங்கள் சொல்லுங்கள். நம்முடைய பிரார்த்தனைகள் பலிதமாவதற்கு பக்தியுடன் சேர்ந்து இறைவன் பதில் கொடுப்பான் என்ற நம்பிக்கை எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை உணர்கிறீர்களா?

நம்பிக்கை அதிகமானால் பக்தி அதிகமாகும்

பக்தி அதிகமானால் நம்பிக்கை அதிகமாகும்

பக்தியும் நம்பிக்கையும் பிரார்த்தனையின்

இரு முக்கிய அம்சங்கள்.

ஹர ஹர சங்கர ஜய ஜய சங்கர

என்றும் உங்கள்

காயத்ரி ராஜகோபால்