• காயத்ரி ராஜகோபால்

மஹாபெரியவாளின் அற்புதச்சாரல்கள்


மஹாபெரியவாளின் அற்புதச்சாரல்கள்

உடல் என்று பார்த்தால் மனிதனும் எலியும் நாயும் வேறு வேறு

ஆனால் ஆத்மா உயிர் என்று பார்த்தால்

மனிதனும் எலியும் நாயும் ஒன்றே

இது மஹாபெரியவாளின் சன்யாச இலக்கணத்தில் ஒன்று

மஹாபெரியவாளின் ஜீவகாருண்ய ஆத்ம அழகு-1

இந்த நாயும் எலியும் சார்ந்த மஹாபெரியவாளின் ஜீவகாருண்யத்தை பறை சாற்றும் இரண்டு நிகழ்வுகளை இந்த வாரம் நான் உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள விரும்புகிறேன்.

காஞ்சி ஸ்ரீ மடத்தில் வழக்கமாக பக்தர்கள் தரிசனம் கண்ட பிறகு மஹாபெரியவா தன்னுடைய உணவை உண்ணுவார். ஒரு நாள் வழக்கமான சாப்பாடு பந்தி முடிந்தவடன் எச்சில் இலைகளை வாசலில் கொண்டு போட்டுவிட்டார்கள்.

மஹாபெரியவா பிட்க்ஷை பண்ணவேண்டிய இலையில் கைப்பிடி அளவு நேந்திரம்பழ மாவு கொஞ்சம் பொரி இவற்றை வைத்து மஹாபெரியவா உணவு அருந்த வேண்டி பெரியவா முன் வைத்திருந்தார்கள்.மஹாபெரியவா இலையில் கை வைக்கும் பொழுது நாய்கள் குறைக்கும் சப்தம் கேட்டது.. தெரு நாய்கள் தங்களுக்குள் போட்டுக்கொள்ளும் சண்டையை தவிர அந்த நாய்களை விரட்டும் மனிதர்களிடமும் சண்டை போட்டுக்கொண்டிருந்தது.

நாய்கள் குறைக்கும் அபரிமிதமான சப்தத்தால் பெரியவா மிகவும் மனம் கலங்கினார். . நாய்களும் நம்மைப்போல் ஒரு உயிர் தானே.அதற்கும் வயிறு என்று ஒன்று இருக்கிறது. நமக்கு பசி வந்தால் எப்படி தாங்கமாட்டோமோ அப்படித்தானே நாயும். ஒரு உயிர் பசியால் வாடும் பொழுது ஒன்னொரு உயிர் சாப்பிடலாமா? அதுவும் நான் ஒரு சன்யாசி. நான் சாப்பிடுவது முறையல்ல என்று முடிவுக்கு வந்து தான் சாப்பிடாமலேயே எழுந்துவிட்டார்.

மடத்தின் ஸ்ரீகார்ய மனுஷாள் பத பதைத்துவிட்டார்கள்.மஹாபெரியவாளிடம் நீங்கள் சாப்பிடவேண்டும் என்று கெஞ்சினார்கள். ஆனால் மஹாபெரியவா மற்றவர்கள் புத்தியில் உறைக்கும்படி சொல்லிவிட்டார். சொன்னது இதுதான் "ஒரு உயிர் பட்டினியால் வாடும் பொழுது நான் எப்படிடா சாப்படமுடியும். எனக்கு இன்னைக்கு சாப்பாடு கிடையாது என்று சொல்லி அன்று முழுவதும் பட்டினியாகவே இருந்தார்.

இதற்குபிறகு ஸ்ரீகார்ய மனுஷாளுக்கு எப்படி சாப்பிட தோணும்.அவர்களும் பட்டினி. ஆனால் மறுநாள் மஹாபெரியவா பிட்க்ஷை (சாப்பிடும்) செய்யும் பொழுது எந்த நாயும் குறைக்கும் சப்தம் இல்லை. ஏனென்றால் மஹாபெரியவா தான் ஒரு நாள் பட்டினி கிடந்து மற்றவர்களுக்கு புரியவைத்துவிட்டார்கள்.ஆகவே பெரியவா பிக்ஷைக்கு முன்பாகவே நாய்களுக்கு எல்லாம் உணவளித்துவிட்டுத்தான் மஹாபெரியவா பிக்ஷைக்கு உணவு பரிமாறினார்கள். .

இந்த நிகழ்வு நமக்கு இரண்டு விஷயங்களை உணர்த்துகின்றன.

1) நமக்கு தெரிந்து ஒரு உயிர், பட்டினி கிடைக்கும்பொழுது நாம் உணவருந்தலாகாது.

2) ஒரு விஷயத்தை மற்றவர்களுக்கு புரிய வைப்பது சொல்லி புரியவைக்கலாம் அல்லது செய்துகாட்டி புரியவைக்கலாம். சொல்லி புரியவைத்தால் ஒரு சில நாட்கள் மட்டுமே மனதில் தங்கும். செய்து காட்டிபுரியவைத்தால் மனதில் எப்பவுமே நிற்கும். மஹாபெரியவா செய்தது இரண்டாம் ரகம்.

ஜீவகாருண்யம் என்பது

மேடை போட்டுப்பேசும் பேச்சழகல்ல

அன்றாடம் அனுஷ்டித்து காட்டும்

நம்முடைய ஆத்ம அழகு

ஹர ஹர சங்கர ஜய ஜய சங்கர

மஹாபெரியவாளின் ஜீவகாருண்ய ஆத்ம அழகு-2

காஞ்சிபுரத்திற்கு பக்கத்தில் ஒரு சிறு கிராமம்.அந்த கிராமத்தில் ஸ்ரீமடத்தின் நிலத்தில் குத்தகைக்கு விவசாயம் செய்யும் குத்தகைக்கார் ஒரு முறை குத்தகை நிலத்தில் நிலக்கடலை பயிர் செய்ந்திருந்தார். அந்த வருடம் நிலக்கடலை விளைச்சல் அமோகம்.நல்ல விலை என்ற காரணத்தால் தன் வீட்டிற்கு கூட வைத்துக்கொல்லாமல் எல்லா கடலை மூட்டைகளையும் சந்தைக்கு எடுத்துச்சென்று விற்று காசாக்கிவிட்டார்.

இந்த நல்ல சேதியை மஹாபெரியவளிடம் சொல்லி மகிழ வேண்டும் என்று நினைத்து ஸ்ரீமடம் வந்தார் விவசாயீ.. மஹாபெரியவாளிடம் விஷயத்தை சொல்லி மகிழ்ந்துபோனார்.

மஹாபெரியவா எப்போ குழந்தயா மாறுவார் எப்போ சந்நியாசியாக இருப்பார் என்று யாருக்கும் தெரியாது. இந்த சமயத்தில் குத்தகை விவசாயீ விளைச்சல் அமோகம் என்று சொன்னமாத்திரத்தில் மஹாபெரியவா ஒரு குழந்தை மாதிரி கேட்டார். " உனக்குத்தான் நிலக்கடலை நன்னா விளைஞ்சிருக்கே எனக்கு ஒரு பிடி கடலை தாயேன்." என்று கேட்டுவிட்டார்.

விவசாயீ மனதுக்குள் பதறிவிட்டார். வீட்டிற்கு என்று கொஞ்சம் கடலை கூட எடுத்து வைக்கவில்லை. எப்படி கொடுப்பது என நினைத்து மனம் கலங்கினார். இருந்தாலும் சமாளிப்போம் என நினைத்து இதோ சில நிமிடங்களில் கொண்டுவருகிறேன் என்று சொல்லி வீட்டிற்கு கிளம்பிவிட்டார்.

சிறிது நேரம் கழித்து ஒரு கைப்பிடி அளவு கடலையை கொண்டுவந்து மஹாபெரியவா முன் ஒரு இலையில் வைத்தார். மஹாபெரியவாளும் அந்த கடலையை சற்று நேரம் பார்த்துவிட்டு விவசாயியிடம் கேட்டார் இது பறித்ததா இல்லை கொறித்ததா. விவசாயீ மௌனமாகவே இருந்தார். ஆனால் உள்ளூர ஒரு பதற்றம் பயம்.

விவசாயீ மௌனத்தை கலைக்கும்பொருட்டு பெரியவா கேட்டார். சொல்லு இந்த கடலையையெல்லாம் எப்படி கொண்டுவந்தே. விவசாயீ உண்மையை சொன்னார்."பெரியவா விளைச்சலும் நன்றாயிருந்தது விலையும் நல்ல விலை. ஆகவே வீட்டிற்குகூட எடுத்துவைக்காமல் எல்லாவற்றையும் விற்றுவிட்டேன். பெரியவா கேட்டார் பின்ன இந்த கடலையெல்லாம் எப்படி கொண்டுவந்தே.

விவசாயீ உண்மையை சொல்லிவிட்டார்.பெரியவா நீங்கள் கடலை கேட்பீர்கள் என்று நான் கனவிலும் நினைக்கவில்லை. நீங்கள் கேட்ட பிறகு எப்படி கொடுக்காமல் இருக்க முடியும். ஆகவே கடலை விதைத்த நிலத்தில் எலி வலைகள் இருக்கும்.அந்த எலிகள் எல்லாம் தங்களுடைய மழைக்காலத்திற்கென்று அதனுடைய உணவுகளில் ஒன்றான கடலையை சேமிக்கும்.அந்த எலி வலையில் கை விட்டு இந்த கடலையை எடுத்துவந்தேன் என்ற உண்மையை சொன்னான்.

விவசாயீ எலி வலைக்குள் கை விட்டு கடலை எடுத்தார்

என்று மஹாபெரியவாளுக்கு எப்படித்தெரியும் யார் சொல்லியிருப்பார்கள்.

இதயெல்லாம் சொல்லித்தான் தெரியவேண்டுமா மஹாபெரியவாளுக்கு

இந்த பிரபஞ்சத்தையே இயக்கும் அந்த ஈஸ்வரனுக்கு தெரியாதா என்ன?

மஹாபெரியவா சொன்னார் " ஏன்டா எலி தங்களுக்காக சேமித்த உணவை ஒரு சன்யாசி சாப்பிடுவதா. இது ரொம்ப தப்பு. அந்த எலி வலைக்கு வலைக்கு என்னை கூட்டிண்டு போ என்று சொல்லிவிட்டு தன்னுடைய மடத்து ஸ்ரீகார்ய மனுஷாளை கூப்பிட்டு கொஞ்சம் பொறி மற்றும் வெல்லம் இதனுடன் விவசாயீ கொண்டுவந்த கடலைகளையும் எடுத்துக்கொண்டு கிளம்பிவிட்டார்.

எலி வலையின் முன் நின்று தியானம் செய்தார் மஹாபெரியவா. கொண்டுபோன கடலை,பொறி மற்றும் வெல்லம் எல்லாவற்றையும் எலி வலை வாயிலில் வைத்தார். சில வினாடிகளில் வலையின் உள்ளே இருந்த எலிகளெல்லாம் மஹாபெரியவா காலடியிலிருந்த அந்த உணவுப்பொருட்களை தங்களை மறந்து சுவைக்க ஆரம்பித்தன.

அதிர்ஷ்டக்கார எலிகள். மஹாபெரியவா தரிசினமும் கிடைத்து உண்ண உணவும் பரிமாறப்பட்ட ஜென்ம சாபல்ய நிகழ்வு அல்லவா இந்த நிகழ்வு. எலிகளுக்கு தாங்கள் சுமந்துகொண்டிருந்த அத்தனை பாவங்களுக்கும் ஒரு சாபவிமோச்சனம். இனி மறுபிறப்பு என்பதில்லை.அத்தனை எலிகளும் தாங்கள் குழந்தைகுட்டிகளுடன் மறுபிறப்பில்லா சாபவிமோசனம் பெற்றுவிட்டன.

உடல்கள் தான் வேறு வேறு

ஆனால் உயிர்கள் ஒன்றே

சாப விமோச்சனம் உடல்களுக்கு அல்ல

உயிர்களுக்குத்தான்

மனிதனும் எலியும் ஒன்றே

மஹாபெரியவா ஜீவகாருண்யத்தின் விளக்கம்

ஹர ஹர சங்கர ஜய ஜய சங்கர

காயத்ரிராஜகோபால்