• காயத்ரி ராஜகோபால்

என் வாழ்வில் மஹாபெரியவா -072


என் வாழ்வில் மஹாபெரியவா -072

பிரதி வியாழன் தோறும்

மஹாபெரியவா அற்புதத்தால் மூன்று மணி நேரத்தில் என் கைக்கு கிடைத்த புத்தகம்இந்தப்பதிவை படியுங்கள் மஹாபெரியவா இன்றும் நம்மிடையே வாழ்ந்து கொண்டிருப்பது உங்களுக்கு புரியும்.

உங்கள் சிந்தனைகளில் ஒரு சமுதாய நோக்கும்

உங்கள் எண்ணங்களில் ஒரு பரி சுத்தமும்

பேசும் வார்த்தைகளில் மனிதாபமும்

செய்யும் செயல்களில் இறை தன்மையும் இருந்தால்

உங்களை கை தூக்கி விட இறைவனே வருவான்

உங்கள் G.R மாமா ஒரு வாழும் உதாரணம்

நான் G.R .மாமா என்பதை மறந்தேன். என்னுடைய பெற்றோர்கள் வைத்த பெயரான மன்னார்குடி ராஜகோபாலன் என்பதை என் மனத்திரையில் கொண்டு வந்து இளமையில் இருந்து நான் கடந்து வந்த பாதையை ஒரு குறும்படமாக ஓட்டினேன்.. நான் தவழ்ந்தது முதல் தள்ளாடி தள்ளாடி நடந்தது வரை இந்த குறும்படத்தை ரசித்தேன்

நடக்க ஆரம்பித்தேன்.. இளமையில் கற்றேன்.பள்ளிக்கூடம் கல்லூரி என்று எல்லோரையும் போல படித்தேன். இறைவன் அருளால் நல்ல வேலையும் கிடைக்கப்பெற்றேன். திருமணம் ஆனது. ஒருமகனும் பிறந்தான். உலகமே எனக்காகத்தான் படைக்கப்பட்டது என்று நினைத்து தான் வாழ்க்கையை நடத்தினேன். எனக்கும் ஐம்பது வயதுக்கு மேல் ஆனது.

உடலில் வலு இழந்தேன். உடம்பில் ரத்தம் சுண்டியது. நாடி நரம்புகள் நாதம் இழந்தன. எவ்வளவு கனவுகள்!. ஒன்றா இரண்டா எடுத்து சொல்ல.. பள்ளியில் கனவு கண்டேன். கல்லூரி சென்று பார்த்து கொள்ளலாம் என்று தள்ளிப்போட்டேன்.

கல்லூரி வந்தேன். கனவுகளின் தரம் உயர்ந்தன. ஆனால் எல்லாமே அந்த பருவத்திற்கே உண்டான குழந்தை கனவுகள். கல்லூரி கனவுகளை வேலைக்கு சென்றவுடன் பார்த்து கொள்ளலாம் என்று தள்ளிப்போட்டேன்..

வேலையும் கிடைத்தது.. காலத்திற்கு தகுந்தாற்போல் கனவுகளின் அளவு வேறுபட்டது. அதற்கு ஏற்றாற்போல் கனவுகளின் உயரமும் உயர்ந்தது.. கனவுகளை நினைவாக்கும் முயற்சியை திருமணத்திற்கு பிறகு பார்த்துக்கொள்ளலாம் என்று தள்ளிப்போட்டேன்.

திருமணமும் ஆனது.. ஒரு மகனும் பிறந்தான்.. அவனும் படித்தான்..வேலைக்கும் சென்றான். அவனுக்கும் திருமணம் ஆனது. நானும் ஐம்பது வயதை தொட்டேன்..இளமையில் நான் உபயோகப்படுத்தும் இரண்டு சக்கர வாகனத்தை உட்கார்ந்தபடியே இரண்டு கால்களையும் உந்தியே சென்டர் ஸ்டாண்ட் போடுவேன்.

அப்பொழுதெல்லாம் என் மகன் என்னை ஒரு கதாநாயகன் உயரத்திற்கு கற்பனை செய்து பார்ப்பான்.. இன்று ஐம்பது வயதில் என்னால் இரண்டு கைகளிலும் வாகனத்தை பிடித்து கொண்டு ஒரு காலால் சைடு ஸ்டாண்ட் கூட போட முடியவில்லை.

இன்றைய நாளில் வெளியில் சென்று விட்டு வீட்டிற்கு வந்து சாய்வு நாற்காலியில் சாய்ந்து மனத்திரையில் ஓடும் படத்தை பார்த்தேன்.என் வாழ்க்கையில் நான் கண்ட கனவுகள் எத்தனை? அவ்வளவு கனவுகளையும் கண் முன்னே இழந்தேன்.

வாழ்கை என்பது எங்கே தொடங்கும்.? எங்கே எவ்விதம் முடியும்? என்பது யாருக்கும் தெரியாது. ஆனால் நான் ஒன்றை மட்டும் தெரிந்து கொண்டேன்.. உங்கள் எண்ணங்கள் புனிதமாகவும் பேசும் வார்த்தைகளில் மங்களமும் செய்யும் செயல்களில் உங்கள் ஆத்மாவின் ஈடுபாடும் இருந்தால் உங்கள் ஆயுளில் பாதி வயதில் இறைவன் உங்கள் கைகளை பிடித்து உங்களை இறுக அணைத்து கொண்டு உங்களை சமுதாயப்பணியில் ஈடுபடுத்துவான்.

ஒரு குருவை உங்களுக்கு காட்டுவான். அல்லது ஒரு குருவே உங்களை அழைப்பார். சமயத்தில் அந்த பிரபஞ்சமே ஒரு உருவத்தில் வந்து உங்களை ஆட்கொள்ளும். . அப்பொழுது உங்கள் பெற்றோர்கள் வைத்த பெயர் உதிர்ந்து இந்த சமுதாயம் உங்களுக்கு ஒரு பெயர் கொடுத்து அழைக்கும்.. சமுதாயம் கொடுத்த இந்த பெயர் உங்கள் ஜென்மாவின் இறுதிவரை நீடிக்கும்..உங்களுக்கென்று ஒரு வாழ்ந்த சுவடை நீங்கள் வருங்கால சந்ததியினருக்கு விட்டு செல்வீர்கள்.

உங்களில் யாராவது உங்கள் ஐம்பதாவது வயதில் இழந்தது எல்லாமே..பெற்றது ஒன்றுமில்லை என்று நினைக்கிறீர்களா? என்னை நினைத்து கொள்ளுங்கள்.. என் பெற்றோர்கள் வைத்த பெயர் உதிர்ந்தது. நீங்கள் எல்லாம் சேர்ந்து எனக்கு கொடுத்த G.R. மாமா என்ற பெயரோடு வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறேன்.

யாருமே சொற்களை மூலதனமாக வைத்து சமுதாயத்தை வழி நடத்த முடியாது.. சொன்ன சொற்களின் படி வாழ்ந்து காட்டினால் மட்டுமே ஒருவர் சமுதாயத்தை வழி நடத்த முடியும்.

இன்று என்னுடைய அனுபவங்களை உங்களுக்கு மூலகானமாக தருகிறேன்.. பிடித்து கரையேறி என்னுடன் வாருங்கள். நான் பயணிக்கும் பாதை மஹாபெரியவா எனக்கு காட்டிய ஆன்மீக பாதை. இதில் ஒரு சிலர் மெதுவாக பயணிக்கலாம். இன்னும் சிலர் வேகமாகவும் பயணிக்கலாம்.. ஆனால் நான் இலக்கை அடையும்பொழுது நாம் எல்லோருமே சேர்ந்து மஹாபெரியவா இறை சாம்ராஜ்யத்தில் நுழைய வேண்டும் என்பது தான் என் விருப்பம்.

உங்களுக்கு வியப்பாக இருக்கிறதா? மஹாபெரியவா அற்புதங்களுக்கு நடுவே என் வாழ்க்கையை பற்றி எழுதுகிறேன் என்று.. மஹாபெரியவா தன் அற்புதங்களுக்கு இன்றைய தலை முறையினருக்கு என்னை ஒரு வாழும் உதாரணமாக உங்களிடையே என்னை வாழ வைத்து கொண்டிருக்கிறார்.

மஹாபெரியவா அன்று தன் மனதுக்குள் சங்கல்பித்து கொண்ட சங்கல்பத்தை இன்று என்னை வைத்து இந்த பிரபஞ்சம் நடத்தி கொண்டிருக்கிறது. ஏனென்றால் என்னை பொறுத்தவரை இந்த எல்லையில்லா பிரபஞ்சத்தின் மறு உருவமே மஹாபெரியவா.தான்.

இனி உங்களை நான் அனுபவித்த மஹாபெரியவா அற்புதங்களுக்குள் அழைத்து செல்கிறேன்.

Mahaperiyava task Force என்ற பெயரில் மஹாபெரியவா அனுகிரஹத்தால் திசைக்கு ஒன்றாக பத்து பேர் கொண்ட குழு அமைந்தது.. குழு அமைந்த ஒரு சில நிமிடங்களிலேயே தங்களுடைய மஹாபெரியவா பணியை துவக்கி விட்டது அந்த குழு.

இந்த குழுவின் தலையாய பணியே என்னுடைய பதினேழு மணி நேர சக ஆத்மாக்களின் துயர் துடைக்கும் மஹாபெரியவா கைங்கர்யத்தை சரியான வேகத்தில் எடுத்து செல்வதும் என்னுடைய உடல் உபாதைகளுக்கு ஒரு அரு மருந்தாக இந்த குழு செயல்படுவதுதான் .

இதில் ஒரு சிறப்பு என்னவென்றால் இந்த குழுவில் உள்ள அனைவருக்குமே சக ஆத்மாக்களின் துயர் துடைப்பது, சீரழிந்து கொண்டிருக்கும் சமுதாயத்தை சீர் படுத்தி வருங்காலத்தில் ஒரு நல்ல தலை முறையை உருவாக்க வேண்டும் என்பதுதான்.

மஹாபெரியவாளின் பாடங்கள் கொள்கைகள் வாழ்ந்து கட்டிய முறைகள் ஆகிய எல்லாவற்றையும் இன்றைய தலை முறை குழந்தைகளுக்கு எடுத்து சென்று அவர்கள் வாழ்க்கையை சரியான மஹாபெரியவா பாதையில் எடுத்து சென்று ஒரு ஆரோக்கியமான ஆத்மார்த்தமான சமுதாயத்தை உருவாக்கி அவர்களை மஹாபெரியவா பாதங்களில் சமர்ப்பணம் செய்வதுதான் இவர்கள் பணி. ஏதோ எனக்கு தெரிந்ததையும் இவர்களுக்கு சொல்லிக்கொடுக்கிறேன். அவர்களும் ஆத்மார்த்தமாக செயல் படுகிறார்கள்.

அற்புதத்தின் துவக்கம்.

இந்த குழுவில் இடம் பெற்றுள்ள பத்து பேரில் ஒருவரான மும்பையில் வசிக்கும் விஸ்வாஸ் கோவிந்தராஜன் என்பவர் என்னை கைபேசியில் தொடர்பு கொண்டு தன்னுடைய மகிழ்ச்சியை தெரிவித்து கொண்டார்.அப்பொழுது அவர் என்னிடம் தன்னுடைய ஒரு அபிப்ராயத்தை சொன்னார். அவர் சொன்னது இதுதான்.

"மாமா நீங்கள் இதுவரை உங்களுடைய மஹாபெரியவா அற்புத அனுபவங்கள் குரு பூஜை மூலம் பக்தர்கள் அனுபவித்த அற்புதங்கள் என ஒரு வருடத்திற்கு, தினம் ஒரு அற்புத அனுபவங்கள் என்று நீங்கள் நம்முடைய இணையத்தளத்தில் பதிவு செய்யுங்கள். அப்படி பதிவு செய்யும் பொழுது தினமும் ஒரு மஹாபெரியவா படம் முந்நூற்று அறுபத்தி ஐந்து நாட்களுக்கும் ஒவ்வொரு அற்புதங்களுக்கு மேல் ஒரு மஹாபெரியவா படம் வெளியிடலாம் என்று என்னிடம் சொன்னார்.

எனக்கும் அது ஒரு நல்ல யோசனையாக தோன்றியது.. நன் அவரிடம் கேட்டேன் உங்களிடம் அவ்வளவு மஹாபெரியவா படங்கள் இருக்கிறதா? என்று கேட்டேன். அவர் சொன்னார் என்னிடம் அவ்வளவு படங்கள் இல்லை. உங்களிடம் யோசனை மட்டுமே சொன்னேன். நீங்கள் நினைத்தால் மஹாபெரியவா நொடிப்பொழுதில் எதுவும் உங்களுக்கு தருவார் என்று சொன்னார்.. நானும் முயற்சி செய்கிறேன் என்று சொன்னேன்.

நான் தனியாக உட்கார்ந்து யோசித்தேன். வளைத்தளத்தில் தேடினலும் அவ்வளவு படங்கள் கிடைக்குமா? என்பது சந்தேகமே.அவர் சொன்னபடி மஹாபெரியவாளிடம் கேட்டுவிடலாமா என்று யோசித்தேன்.ஆனால் என் உள் மனம் சொல்லியது. எது கேட்டாலும் கொடுத்து விடுகிறார் என்பதற்காக நினைத்ததெல்லாம் கேட்பதா என்று..

உங்களுக்கும் தெரியும். நான் வெளி உலகத்தை பத்து வருடங்களுக்கு மேல் பார்க்கவில்லை..இடது புறம் பக்கவாதத்தால் பாதிக்கப்பட்டு செயல் இழந்தேன். பரந்த வெளியில் என்னால் துணை இல்லாமல் நடக்க முடியாது.

நான் வெளி உலகத்தை பார்க்காவிட்டாலும் இன்று வெளி உலகம் என்னை பார்க்கிறது என்றால் அதற்கு மஹாபெரியவா தான் காரணம். என்னை பொறுத்தவரை மஹாபெரியவா ஒரு தாயின் ஸ்தானத்தில் இருந்து என்னை பார்த்துகொள்ளகிறார்.. அவரிடம் உரிமையுடன் அவருடைய குழந்தை ஸ்தானத்தில் இருந்து கேட்கலாம் என்று முடிவு செய்தேன்.

மறு நாள் காலை என் வழக்கமான பிரும்ம முகூர்த்த நேரத்தில் மஹாபெரியவாளிடம் உலகில் பல நாடுகளில் உள்ள பக்தர்களின் கஷ்டத்திற்காக பிராத்தனை செய்து விட்டு இறுதியாக என் பிரார்த்தனைக்கு வந்தேன் இது ஆரம்பத்தில் இருந்தே மஹாபெரியவா எனக்கு சொல்லிகுடுத்த அரிச்சுவடி பாடம். இதோ எங்களுடைய சம்பாஷணை உங்களுக்காக.

நான்: பெரியவா

பெரியவா: என்னடா

நான் : பெரியவா இன்னிக்கு எனக்காக ஒரு பிரார்த்தனை.

பெரியவா: உனக்கு என்னடா பிரார்த்தனை.. நீ கேக்கற மாதிரி உன்னை நான் வைக்கலையேடா.? என்ன வேணும் கேளு.

நான்: ஒண்ணும் இல்லை பெரியவா. நீங்கள் எனக்காக என் வேலை பளுவை குறைப்பதற்காக ஒரு குழுவை அமைச்சு கொடுத்துளே. அதில் ஒருவர் விஸ்வாஸ் என்பவர் என்னிடம் ஒரு யோசனை சொன்னார்.((மேலே சொன்ன அனைத்தையும் நான் மஹாபெரியவாளிடம் சொன்னேன். இறுதியாக எனக்கு உங்கள் படங்கள் முந்நூற்று அறுபத்தி ஐந்து படங்கள் வேணும் பெரியவா) என்றேன்.

பெரியவா: உனக்கு எப்படா வேணும்

நான்: எனக்கு நாளைக்கு கிடைச்சா சௌகரியமா இருக்கும் பெரியவா.

பெரியவா: சரி போ நாளைக்கு காத்தலே எட்டு மணிக்கு உனக்கு படங்கள் கிடைக்கும்.சதோஷமா ?

நான்: எனக்கு தலையே சுற்றியது. காலை வேளையில் எட்டு மணிக்கு யார் வருவார்கள். மஹாபெரியவா பக்தர்களுக்கு கூட காலை பத்து மணிக்கு அப்புறம்தான் நான் நேரம் ஒதுக்குவது வழக்கம். யார் வருவா பெரியவா என்று கேட்டேன்.

பெரியவா: யார் கொண்டு வந்து கொடுத்தா வாங்கிப்பே.

நான்; (இது மஹாபெரியவாளிடம் கேட்ககூடாத கேள்வி). யார் கொண்டு வந்து கொடுத்தாலும் வாங்கிப்பேன் பெரியவா.

பெரியவா : உனக்கு வேண்டியது என் படங்கள் 365. உனக்கு இன்னிக்கு காத்தலே எட்டு மணிக்கு கிடைக்கும் என்றார்.

நான்: ரொம்ப நன்றி பெரியவா பெரியவா உங்ககிட்டே இந்த சின்ன விஷயங்களுக்கெல்லாம் நான் வந்து நிக்கறது சரியா பெரியவா.

பெரியவா: அதான் வந்து நின்னுட்டு கேட்டுட்டேயே. எல்லாம் வரும்போ என்று சொன்னார்.

நான் மஹாபெரியவாளிடம் நமஸ்காரம் செய்து விடை பெற்றேன். என் பிரார்த்தனை முடியும் பொழுது காலை மணி ஆறு.என் வழக்கமான பிராத்தனை முடிந்தது.நேரம் காலை ஆறு மணி. என்னுடைய மஹாபெரியவா அலங்கார நேரம்.. நானும் சிரத்தையாக அலங்காரம் செய்து கொண்டிருந்தேன்.

நாம் செய்யும் பக்தியில் பாவம் மிகவும் முக்கியமானது . என்னுடைய பக்தி பாவம் எப்படியென்றால் நான் மஹாபெரியவா படத்தை சுத்தமான வெண்மை துணியால் துடைக்கும் பொழுது பெரியவாளுடைய ஸ்பரிசத்தை நான் உணர்வேன்..அப்படி என்னை மறந்து மஹாபெரியவாளுக்கும் அம்பாள் காமாட்சிக்கும் அலங்காரம் செய்து கொண்டிருந்தேன்.

காலை நேரம் மணி ஏழு முப்பது . மஹாபெரியவா சொன்னபடி இன்னும் அரை மணி நேரத்தில் நான் கேட்ட 365 .மஹாபெரியவா படங்கள் என் கைக்கு வந்து விடும்.இதில் எந்த மாற்றமும் இல்லை. மஹாபெரியவா சொன்னால் நேரம் தவறாது. சொன்ன சொல்லும் தவறாது.

மணி காலை மணி 7.59

நான் இன்னும் ஒரு நிமிடத்தில் வாசல் கதவை அடைந்து விடுவேன்.எனக்குள் ஒரு சந்தேகம். நானே அதீத கற்பனையில் மிதக்கிறானோ ? நானும் மனிதன் தானே. எவ்வளவு அற்புதங்கள் கண் முன்னே நடந்தும் அனுபவித்தும் ஒரு சந்தேகம் தொற்றி கொள்கிறது.

மணி சரியாக எட்டு.

வாசலில் அழைப்பு மணி என்னை அழைக்கிறது. நான் வாசலை அடைவதற்கும் அழைப்பு மணி என்னை அழைப்பதற்கும் நேரம் சரியாக இருந்தது.எனக்குள் ஒரு பரபரப்பு.யார் .. அவ்வளவு மஹாபெரியவா படங்களை என்னிடம் கொண்டு வந்து சேர்க்கும் ஆத்மா என்று.

பரபரப்புடன் கதவை திறந்தேன்.இரண்டு மாமிகள் நின்று கொண்டிருந்தனர்.எனக்கு அவர்கள் தெரிந்த மாமிகள் தான். ஒரு மாமியின் பெயர் திருமதி கீதா. இன்னொரு மாமியின் பெயர் வேதவள்ளி. இவர்கள் இருவருமே நம்முடைய குரு பூஜை அற்புதங்களின் முதல் காணொளி தம்பதியினர், ராமானுஜம் குமுதவல்லி. இந்த இரண்டு மாமிகளும் குமுதவல்லி மாமியின் சகோதரிகள்.

நான் அவர்களை ஆச்சரியமாக பார்த்தேன். ஏனன்றால் அவர்களுக்கு நன்கு தெரியும் நான் பத்து மணிக்கு மேல்தான் பார்ப்பேன் என்பது . என்னை அவர்கள் பேச விடவில்லை. அவர்கள் உள்ளே வந்தார்கள். நான் அவர்களை உட்கார சொன்னேன்.

அவர்களே பேச ஆரம்பித்தார்கள்.இனி அவர்கள் சொன்னது உங்களுக்காக.

இந்த அற்புதத்திற்கு வித்திட்ட விஸ்வாஸ் இந்த நொடியில் நம்முடன் இருக்கிறார். எனக்கு மஹாபெரியவா படங்கள் அடங்கிய புத்தகத்தை கொடுத்த கீதா மாமியும் வேதவள்ளி மாமியும் நம்மிடையே இன்றும் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறர்கள். இந்த அற்புதத்தை அனுபவித்த உங்கள் .................மாமா இன்றும் உங்களுடன் வாழ்ந்து வருகிறார். கஞ்சி மடம் வெளியிட்ட புத்தகங்கள் இன்றும் இருக்கின்றன. அந்த புத்தகங்களின் படங்கள் தான் இந்த பதிவின் தலைப்பில் உங்கள் பார்வைக்கு சமர்ப்பிக்க பட்டுள்ளது.இந்த அற்புத மஹாபெரியவா நாடகத்தில் பங்கேற்ற அனைவரும் இங்கே உள்ளனர். நீங்களும் மஹாபெரியவளை அழையுங்கள். ஓடோடி வருவார்.

கீதா மாமி சொன்னது.

மாமா இன்னிக்கு காத்தலே ஆறு மணிக்கு எனக்குள் ஒரு யோசனை. என் கணவர் இறை பதவி அடைவதற்கு முன் இரண்டு மஹாபெரியவா புத்தகங்கள் வாங்கினார். (கீதா மாமியின் கணவர் சில வருடங்களுக்கு முன் தவறி விட்டார்.) அந்த புத்தகங்களை உங்களுக்குத்தான் கொடுக்க வேண்டும் என்று எனக்குள் என் ஆழ் மனது சொல்லியது.. இன்று காலை எழுந்தவுடன் எனக்குள் தோன்றியது. ஏன் என்று தெரியவில்லை.

நான் உடனே என்னுடைய சகோதரி வேதவள்ளியை அழைத்துக்கொண்டு உங்கள் வீட்டிற்கு வந்து விட்டோம்.என்று சொல்லி அவர்கள் கொண்டு வந்த இரண்டு மஹாபெரியவா புத்தகங்களை என்னிடம் கொடுத்தார்கள்.

நான் எனக்குள் நினைத்து கொண்டேன் .புத்தகம் என்றால் எழுத்துக்கள் தானே இருக்கும். எப்படி அவ்வளவு படங்கள் இருக்கும் என்று நினைத்து கொண்டே அவர்கள் கொடுத்த புத்தகத்தை என் கைகளில் வாங்கினேன்.

வழக்கமாக என் வேண்டுதலுக்கு செவி சாய்த்து மஹாபெரியவா எது கொடுத்தாலும் அதை மஹாபெரியவா பாதங்களில் வைத்து சேவித்து விட்டுத்தான் கிடைத்த பொருளை கையில் தொடுவேன்.

அப்படித்தான் அன்றும் மஹாபெரியவா பாதங்களில் அந்த இரண்டு மாமிகளும் கொடுத்த புத்தகங்களை வைத்து விட்டு பிறகு எடுத்துக்கொண்டு என் இருக்கைக்கு வந்தேன். எவ்வளவு படங்கள் இருக்கின்றன என்று பார்க்க புத்தகத்தை பிரித்தேன்.எனக்கு மயக்கமே வந்து விட்டது. ஒரு பக்கத்தில் கூட எழுத்துக்களே இல்லை.எல்லா பக்கங்களிலும் மஹாபெரியவா படங்கள் மட்டுமே இருந்தன.

ஒரு புத்தகத்தில் வண்ணப்படங்கள் மற்றொரு புத்தகத்தில் கருப்பு வெள்ளை படங்கள்.இந்த புத்தகத்தை காஞ்சி சங்கர மடம் மஹாபெரியவா சித்தி ஆன சமயத்தில் வெளியிட்டார்கள்.

என்ன ஒரு விந்தை. எப்படி இது சாத்தியம். இந்தப்ரபஞ்சம் நாம் எது கேட்டாலும் கொடுத்து விடுமா?. நினைத்து பார்க்கவே பயமாகவும் இருக்கிறது. அதே சமயத்தில் மஹாபெரியவாளிடம் மரியாதை கலந்த பயமும் இருக்கிறது.

இந்த அற்புதத்திற்கு வித்திட்ட விஸ்வாஸ் இந்த நொடியில் நம்முடன் இருக்கிறார். எனக்கு மஹாபெரியவா படங்கள் அடங்கிய புத்தகத்தை கொடுத்த கீதா மாமியும் வேதவள்ளி மாமியும் நம்மிடையே இன்றும் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறர்கள். இந்த அற்புதத்தை அனுபவித்த உங்கள் G.R. மாமா இன்றும் உங்களுடன் வாழ்ந்து வருகிறார்.

காஞ்சி மடம் வெளியிட்ட புத்தகங்கள் இன்றும் இருக்கின்றன. அந்த புத்தகங்களின் படங்கள் தான் இந்த பதிவின் தலைப்பில் உங்கள் பார்வைக்கு சமர்ப்பிக்க பட்டுள்ளது.இந்த அற்புத மஹாபெரியவா நாடகத்தில் பங்கேற்ற அனைவரும் இங்கே உள்ளனர். நீங்களும் மஹாபெரியவளை அழையுங்கள். ஓடோடி வருவார்.

நினைத்து பாருங்கள்

எல்லையில்லா பிரபஞ்சமே

மஹாபெரியவா உருவில் உட்கார்ந்து கொண்டு

ஒரு தாயின் பாசத்தையும் பரிவையும் பொழிந்து

உங்களுக்காக என்னை கண்டெடுத்து

என்னை உங்களிடம் உங்களுக்காக

சேர்த்ததை என்னவென்று சொல்ல

இதுவே ஒரு அற்புதமல்லவா

ஹர ஹர சங்கர ஜய ஜய சங்கர

என்றும் உங்கள் நலன் நாடும் உங்கள்

காயத்ரி ராஜகோபால்