• காயத்ரி ராஜகோபால்

மஹாபெரியவாளின் அற்புதச்சாரல்கள்


மஹாபெரியவாளின் அற்புதச்சாரல்கள்-020

பிள்ளைக்கு ஏற்பட்ட தில்லைக்காதல்

பெரும் காதலாக மாறி

தில்லையிலிருந்து தில்லை நாயகனே

மணி சாஸ்திரிகளை காப்பாற்ற வந்த

உண்மைச்சம்பவம் எவரையும்

மெய் சிலிர்க்க வைக்கும்

திருவண்ணாமலை மாவட்டம். திருக்கோவலூர் தாலுகா T.குளத்தூர் கிராமம்.இந்த ஊரில் மணி சாஸ்திரிகள் மடத்தின் உண்மை பக்தர் பிறந்து வாழ்ந்து வந்தார். இவர் மடத்துக்கும் மஹாபெரியாளுக்கும் தொண்டு செய்வதயே தலையாய கடமையாகக்கொண்டிருந்தார்.

மஹாபெரியவாளுக்கு இவரிடத்தில் மிகுந்த பாசமும் பரிவும் உண்டு. இவர் மடத்தில் எல்லோருடைய நம்பிக்கைக்கும் பாத்திரமாக இருந்தார். இவர் 1983 வருடம் சென்னையில் உள்ள பெசன்ட் நகரில் ஒரு வீட்டில் வாழ்ந்து வந்தார்.

இவருக்கு ஒரு நாள் உடல் நிலை மிகவும் பாதிக்கப்பட்டு சென்னையில் அடையாறில் உள்ள V.H.S. மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டார் நாளுக்கு நாள் உடல் நிலை மோசமடைந்துகொண்டே வந்தது. ஒரு கட்டத்தில் மருத்துவர்கள் கை விரித்து விட்டனர் ..மணி சாஸ்திரிகள் உடலாலும் உள்ளத்தாலும் மிகவும் பாதிக்கப்பட்டு இருந்தார்.

ராமனுக்கு தம்பி லக்ஷ்மணன் போன்று மணி சாஸ்திரிகளுக்கு ஒரு அண்ணன் இருந்தார். அவர் பெயர் ஹரிஹர சாஸ்திரிகள். அண்ணன் ரத்தன கிரீஸ்வரர் ஆலயத்தில் அர்ச்சகராக பனி புரிந்து வந்தார்.. தம்பி மணி மிகவும் ஆபத்தான நிலையில் உயிருக்கு போரடிக்கொண்டிருப்பது அண்ணன் ஹரி ஹர சாஸ்திரிகளுக்கு தெரிய வந்தது. பதறிப்போன அண்ணன் அப்படியே போட்டது போட்டபடி போட்டுவிட்டு ஆஸ்பத்திரிக்கு விரைந்து சென்றார்.

உலகம் நமக்கு கற்றுக்கொடுப்பதைவிட

உறவுகள் அதிகம் கற்றுக்கொடுக்கிறது

தம்பி மணியை அவசர சிகிச்சைப்பிரிவில் அனுமதித்திருந்தார்கள். அண்ணன் ஹரஹர சாஸ்திரிகள் யாருடைய அனுமதிக்கும் காத்திராமல் அவசர சிகிச்சைப்பிரிவிவுக்கு உள்ளே சென்றார். தம்பி மணியை பார்த்தவுடன் கதறி அழுது விட்டார். என்னடா மணி என்ன ஆச்சு நீ எதுக்கும் கவலைப்படாதேடா. மணி அண்ணன் நான் இருக்கேண்டா.உனக்கு ஒன்னும் ஆகாதுடா. என்று தம்பி மணியின் பக்கத்திலேயே அமர்ந்து கொண்டு தம்பியின் கண்களில் கசியும் கண்ணீரை தன விரலால் துடைத்து விட்டு ஆறுதல் சொன்னார்.

ஹரிஹர சாஸ்திரிகள் வெளியில் சென்று சூடான பால் வாங்கிக்கொண்டு. வந்தார். இந்த சமயத்தில் அண்ணனுக்கு ஒரு யோசனை தோன்றியது. ஒரு காரை ஏற்பாடு பண்ணிக்கொண்டு தம்பி மணியை காஞ்சிபுரம் கூட்டிக்கொண்டு போய் மஹாபெரியவாளை தரிசினம் செய்ய வைத்து ஆசிர்வாதம் வாங்கினால் உடல் நிலை உடனே சரியாகிவிடும் என்ற அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை..

இந்த யோசனையை மருத்துவர்களிடம் தெரியப்படுத்தினார் அண்ணன் ஹரிஹரன். மருத்துவர்கள் இதற்கு மணி சாஸ்திரிகளின் உடல் நிலை மிகவும் மோசமாக இருப்பதால் இதற்கு சம்மதிக்க முடியாது என்று மறுத்து விட்டார்கள்.அண்ணனுக்கு என்ன செய்வதென்றே தெரியவில்லை. இதற்குள் மணி சாஸ்திரிகள் அவர்களின் உடல் நிலை கவலைக்கிடமானது. ஹரிஹர சாஸ்திரிகள் முடிவு செய்தார். தன்னுடைய நண்பர்களை அழைத்துக்கொண்டு ஒரு காரையும் ஏற்பாடு செய்து கொண்டு காஞ்சிபுரம் கிளம்பிவிட்டார்.

சகோதரனுக்காக உயிரை

கொடுப்பது எளிது

ஆனால் உயிர் கொடுத்தாலும்

கிடைத்தற்கரிய சகோதரன் கிடைப்பது அரிது

சென்னையிலிருந்து கிளம்புவதற்க்கே இரவாகி விட்டது. இவர்கள் காஞ்சிபுரம் சென்று அடையும்பொழுது இரவு பதினோரு மணியாகிவிடும்.இருந்தாலும் வயிற்றுக்கு ஒன்றும் சாப்பிடாமல் காஞ்சிபுரத்திற்கு கிளம்பி விட்டனர்.

இதே நேரத்தில் நடந்த சம்பவம்

இடம் -காஞ்சி ஸ்ரீ மடம்

நேரம்: இரவு : 8.30

சம்பாஷணை இருவருக்கிடையில் : மஹாபெரியவா மற்றும் காவலாளி

சம்பாஷணையின் விவரம்:

இதே சமயத்தில் மஹாபெரியவா சொன்னது.. காவலாளியை அழைத்து வாசல் கதவை பூட்ட வேண்டாம். ஹரஹர சாஸ்திரிகள் வருவான். மணி சாஸ்திரிக்கு உடம்பு சரியில்லை. அவா வந்தவுடன் அவாளுக்கு வயிற்றுக்கு ஆகாரம் கொடுத்து என்னை பார்க்க கூட்டிண்டு வா என்று சொன்னார். மஹாபெரியவா மேலும் சொன்னது.. அவா யாரும் சாப்பிடாம காலி வயித்தோட வருவா. என்று எல்லாவற்றயும் சொல்லிவிட்டு தன்னுடைய அறைக்கு மஹாபெரியவா சென்று விட்டார்.

நீங்கள் சற்று யோசித்து பாருங்கள்.

மணி சாஸ்திரிகள் உடல் நிலை மிகவும் மோசமாக பாதிக்கப்பட்டு மருத்துவ மனையில் அனுமதிக்க பட்டிருப்பது மஹாபெரியவாளுக்கு யார் சொல்லி இருப்பார்கள். ஹரிஹர சாஸ்திரிகள் சென்னையிலிருந்து காஞ்சிக்கு வந்துகொண்டிருப்பது மஹாபெரியவாளுக்கு எப்படித்தெரியும். யார் சொல்லியிருப்பார்கள். இதற்க்கெல்லாம் யார் விடை தருவார்கள். யாருக்கு விடை தெரியும்.

அளக்க முடியாத அண்ட பிரபஞ்சத்தை

ஜோதி ஸ்வரூபமாக அளந்து கொண்டு

ஆடிக்கொண்டு இருப்பது யார்

விபூதி பிரியன் கங்கையை தலையில் சுமந்தவன்

நாட்டியத்திற்கு இலக்கணமான ஆடும்

சிதம்பரநாதன் பரமேஸ்வரன் அல்லவா

மஹாபெரியவாளும் அந்த பரமேஸ்வரனும் ஒன்று தானே

சொல்லித்தெரிய வேண்டுமா

சொல்லாமலே அனைத்தும் அறிவார் மஹாபெரியவா

ஹரஹர சாஸ்திரிகள் இரவு பதினோரு மணிக்கு காஞ்சி மடத்தின் வாசலில் காரை நிறுத்திவிட்டு உள்ளே சென்றார். இவரை எதிர்கொண்டு வரவேற்றவர் மடத்தின் காவலாளி.

காவலாளி சொன்னது!

"நீinங்கள் வருவீர்கள் என்று பெரியவர் சொன்னார். உங்களை சாப்பிடவைத்து அழைத்து வரச்சொன்னார். உங்கள் தம்பி இப்பொழுது எப்படி இருக்கிறார். என்று கேட்டு முடித்தவுடன் நின்று கொண்டே கண்களில் தாரை தாரையாய் கண்ணீர் பெறுக கதறி விட்டார் ஹரிஹர சாஸ்திரிகள்..

அந்த கருணா சாகரனுக்கு எப்படியோ தெரிந்திருக்கிறது. என்ன பாக்கியம் செய்தோம். என் தம்பி என்ன பாக்கியம் செய்திருக்க வேண்டும்..ஹரிஹர சாஸ்திரிகள் முகம் அலம்பிக்கொண்டு சாப்பிட்டு விட்டு மஹாபெரியவா தரிசனத்திற்கு காத்திருந்தார்கள். இரவு பன்னிரெண்டு மணிக்கு மஹாபெரியவா தன்னுடைய அறையைவிட்டு வெளியே வந்தார். மஹாபெரியவாளை கண்டவுடன் ஹரிஹர சாஸ்திரிகள் கதறி அழுது விட்டார்.

மஹாபெரியவா சொன்னார்." ஹரி கொஞ்சம் அசுவாசப்படுத்திக்கோ. என்ன தம்பி மணிக்கு உடம்பு ரொம்ப மோசமா இருக்கு. அதானே உன் கவலை. நான் பிரசாதம் தரேன். அத எடுத்துண்டு விடியற்காலை மூன்று மணிக்கு கிளம்பி போய் மணிக்கு நான் பிரசாதம் கொடுத்து அனுப்பியிருக்கிறேன் என்று சொல்லி அவனுக்கு கொடு.எல்லாம் சரியா போய்டும்.மஹாபெரியவா எல்லா பிரசாதத்தையும் கொடுத்து விட்டு தன்னுடைய அறைக்கு போய் விட்டார்.

ஹரிஹர சாஸ்திரிகளும் அவருடன் வந்தவர்களும் மடத்திலேயே ஒரு ஓரம் வேஷ்டியை விரித்து கை கால்களை நீட்டிக்கொண்டனர். மணி காலை மூன்று. எல்லோரும் எழுந்து கொண்டு முகம் கழுவிக்கொண்டு சென்னையை நோக்கி பிரசாத தட்டுடன் கிளம்பினார்கள்.

வழி நெடுக ஹரிஹர சாஸ்திரிகளுக்கு தம்பி மணி சாஸ்திரி உடல் நிலை பற்றியே கவலை. இருந்தாலும் ஒரு அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை.. மஹாபெரியவா தன் கையாலேயே பிரசாதம் கொடுத்து அது பொய்த்ததில்லை.. கொஞ்சம் மன நிறைவுடன் பயணத்தை தொடர்ந்தார்.

இரவு நேரம் என்பதால் கொஞ்சம் மெதுவாகத்தான் காரை ஓடிக்கொண்டு போக முடிந்தது. மருத்துவமனை வாசலை நெருங்கும் பொழுது நேரம் சரியாக அதி காலை மணி ஆறு. பொறுமையை முற்றும் இழந்த ஹரிஹர சாஸ்திரிகள் பிரசாத தட்டுகளை எடுத்துக்கொண்டு அவசர சிகிச்சை பிரிவுக்கு ஓடினார்..

அவசர சிகிச்சை பிரிவு எப்பொழுதுமே மிகவும் அமைதியாக இருக்கும்..இப்பொழுது ஹரிஹர சாஸ்திரிகளுக்கு இந்த வழக்கமான அமைதி கூட மயான அமைதியாக தோன்றியது. ஒரு வித பதட்டத்துடன் மயான அமைதியை கிழித்துக்கொண்டு நடந்தார்.

எதிரே வந்த ஒரு நர்சிடம் தம்பி மணியை பற்றி கேட்டார்.. அந்த நர்ஸும் பதில் சொன்னாள். நீங்களே போய் பாருங்கள் என்று சொன்னவுடன் அண்ணன் ஹரிஹர சாஸ்திரி பொறுமையை இழந்து தம்பி மணி தம்பி மணி என்று கத்திக்கொண்டே மணி இருக்கும் வார்டுக்கு சென்றார்.

அங்கே ஹரிஹர சாஸ்திரிகள் கண்ட காட்சி அவரால் அவருடைய கண்களையே நம்ப முடியவில்லை. தம்பி மணி சாஸ்திரிகள் கட்டிலில் உட்கார்ந்து கொண்டு காபி குடித்துக்கொண்டிருந்தார். இது எப்படி சாத்தியம்.மூக்கிலும் வாயிலும் குழாய் மயமாக செயற்கை சுவாசத்தில் இருந்த மணி சாஸ்திரிகள் எப்படி உட்கார்ந்து கொண்டு காபி குடிக்கிறார்.

ஒரு வேளை மஹாபெரியவாளை நான் காஞ்சயில் பார்த்த மாத்திரத்திலேயேx குணமாகி விட்டானா தம்பி மணி.. ஒன்றும் புரியவில்லை.. தம்பி மணி பேச ஆரம்பிக்கிறார்." அண்ணா நீங்கள் காஞ்சிபுரம் எதுக்கு போய் நேரத்தை வீணாக்கினீர்கள்." அண்ணனுக்கு இந்த கேள்வியை கேட்டு தாங்க முடியவில்லை.

என்னடா சொல்லறே பெரியவா பிரசாதம் எப்படி வரும் பின்னே.. அதான் போனேன்..இடை கேட்ட தம்பி சொன்னார் " அண்ணா நேத்திக்கு ராத்திரி இரண்டு மணி இருக்கும். மஹாபெரியவா வந்து என் கட்டிலுக்கு பக்கத்தில் நின்று கொண்டு "மணி மணி எழுந்திருடா. உனக்கு ஒன்னும் இல்லை. நான் மஹாபெரியவா நான் உங்களுக்கு நமஸ்காரம் பண்ணனும்.எழுந்திருக்கிறேன்.

ஒன்னும் வேண்டாண்டா உன் அண்ணன் ஹரிஹர சாஸ்திரி இன்னும் கொஞ்ச ஈரத்தில் இங்கே வந்துடுவான். நீ அவனோட ஆத்துக்கு போய் ரெஸ்ட் எடுத்துண்டு அப்பறம் வைதீக காரியம் பாரு. நான் போயிட்டு வரேன்.சேஷமமா இரு. என்று சொல்லிவிட்டு மஹாபெரியவா போய்விட்டார்.என்று சொல்லி மணி முடித்தார்.

இதை கேட்ட ஹரிஹர சாஸ்திரிகள் அதிர்ந்து போனார். அதெப்படி நான் காஞ்சியில் பார்த்த மஹாபெரியவா ஆஸ்பத்திரியிலும் அதே நேரத்தில் இங்கே வந்தார். அண்ணன் ஹரிஹரன் தம்பி மணியை அழைத்துக்கொண்டு வீட்டிற்கு சென்றார். இது நடந்தது 1983. இதற்கு பிறகு மணி சாஸ்திரிகள் வாழ்ந்தது பனிரெண்டு வருடம்.. 1983 முதல் 1995. வரை சரியாக பன்னிரண்டு வருடம்.

ஒருவர் துன்பப்படும்போது

நிபந்தனை இல்லாமல் உதவுவது தான்

சகோதர பாசம்

மஹாபெரியவா தன் வாழ்நாள் முழுவதும் வாழ்ந்து காட்டி நமக்கும் போதித்த உண்மை

உண்மைக்காக எதையும்

தியாகம் செய்யலாம்

ஆனால் எதற்க்காகவும்

உண்மையை தியாகம் செய்யக்கூடாது

Hara Hara Shankara Jaya Jaya Shankara

காயத்ரி ராஜகோபால்