• காயத்ரி ராஜகோபால்

மஹாபெரியவாளின் அற்புதச்சாரல்கள்-033


மஹாபெரியவாளின் அற்புதச்சாரல்கள்-033

பிரதி செவ்வாய்க்கிழமை தோறும்

உங்களின் இதயத்துடன் என் எழுத்துக்கள் உரையாடுவது எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும் ஏன் தெரியுமா? நான் உங்களிடம் கொண்டு சேர்க்கும் வார்த்தைகள் ஒவ்வொன்றும் இலக்கண வரையைத்தாண்டி உங்களுக்குள் விதைகளாக விழுகின்றன நான் தூங்கலாம் நீங்களும் தூங்கலாம் ஆனால் விழுந்த விதைகள் தூங்காது நாம் கண் விழித்தபின் கையை பிடித்து கொண்டு மஹாபெரியவா பாதையில் பயணிக்கும் என்பதில் சந்தேகமில்லை

சாகித்ய சிரோன்மணி பாலகிருஷ்ணா ஐயர்.. இவர் தில்லை நடராஜர் எழுந்தருளி இருக்கும் சிதம்பரத்தில் மெய்யப்ப செட்டியார் சமஸ்க்ருத கல்லுரியில் வியாகரணம், தர்க்கம், சாகித்யம், மீமாம்சை எல்லாவற்றையும் கற்றுக்கொண்டிருந்தார். அவர் படித்த வருடம் 1944 முதல் 1949 வரை.

ஒரு முறை மஹாபெரியவா சிதம்பரத்தில் முகாமிட்டிருந்தார். அனுதினமும் பக்தர்களுக்கு தரிசனம் கொடுத்து ஆன்மீக அறிவுரைகளையும் வழங்கிக்கொண்டிருந்தார். வழக்கமாக அதிகாலையிலோ அல்லது மாலையிலோ காலார நடந்து கோவில்களுக்கும் வேதா பாடசாலைகளுக்கும் சென்று அங்கு எல்லாம் நன்றாக நடக்கிறதா என்று பார்ப்பது வழக்கம்..

இப்படித்தான் ஒரு நாள் அதிகாலையில் மெய்யப்ப செட்டியார் சமஸ்க்ரித கல்லுரிக்குள் சென்று உள்ளே எல்லா இடங்களையும் பார்த்து விட்டு வெளியில் வந்தார் அப்பொழுது கல்லூரியில் யாருமே இல்லை. வேத பண்டிதர்கள் மற்றும் வித்யார்த்திகள் ஒருவரும் இல்லை.

தில்லை நடராஜரை தரிசனம் செய்ய சிதம்பரம் நடராஜர் கோவிலுக்குள் சென்று விட்டார்.. கோவிலில் இருந்த தீக்ஷதர்கள் ஆடிப்போய் விட்டார்கள். மஹாபெரியவா சொல்லியிருந்தால் நாங்கள் பூர்ண கும்ப மரியாதையை கொடுத்திருப்போமே என்று மிகவும் வருத்தப்பட்டார்கள்.

மஹாபெரியவா இந்த மரியாதையை எப்பொழுதும் எதிர்பார்க்கமாட்டார். எல்லாம் முறைப்படியும் ஆகம சாஸ்தரப்படியும் நடக்கிறதா என்பதுதான் மஹாபெரியவளுக்கு முக்கியம். மஹாபெரியவா தன்னுடைய தரிசனத்தை முடித்துக்கொண்டு திரும்பவும் மெய்யப்ப செட்டியார் சமஸ்க்ரித கல்லூரிக்கு சென்று விட்டார். வேத பாடசாலையில் வேத பண்டிதர்கள் வித்யார்த்திகளுக்கு வேதம் சொல்லிக்கொடுத்துக்கொண்டிருந்தனர்.

மஹாபெரியவாளை பார்த்தவுடன் அவர்களுக்கு கையும் ஓடவில்லை காலும் ஓடவில்லை. எப்பொழுது என்ன கேள்வி கேட்பரோ என்ற பயம். வேத பண்டிதர்களுக்கே இவ்வளவு பயமென்றால் வேதம் படிக்கும் மாணவர்களுக்கு கேட்கவும் வேண்டுமா. எல்லோரு பயந்து நடுங்கி உட்கார்ந்துகொண்டிருந்தார்கள்.

மஹாபெரியவா ஒரு வகுப்புக்குள் நுழைந்து வேத பண்டிதர் நாற்காலியில் உட்கார்ந்துகொண்டு வித்யார்த்திகளை பார்த்து கேள்வி கேட்கத்தொடங்கினார். ஒரு மாணவனை பார்த்து நீ என்ன சொல்லிண்டிருக்கே. அந்த வித்யார்த்தி ருத்திரமும் கணமும் சொல்லிண்டிருக்கேன் பெரியவா என்று சொன்னவுடன் மஹாபெரியவாளுக்கு முகம் மலர்ந்தது. மஹாபெரியவா அந்த மாணவனை பார்த்து கேட்டார். எங்கே ஒரு கணம் சொல்லு என்று சொன்னவுடன் அந்த மாணவனும் சொல்ல ஆரம்பித்தான். மஹாபெரியவா கண்ணை மூடிக்கொண்டு கேட்டுக்கொண்டிருந்தார்.

சிறிது நேரத்திற்கு பிறகு வகுப்பறை மிகவும் நிசப்தமாக இருந்தது. ஆசிரியர் உட்பட மஹாபெரியவா தூங்கி விட்டதை உணர்ந்து எல்லோரையும் சப்தம் போடாமல் இருக்கச்சொன்னார். மாணவனும் கணம் சொல்லுவதை நிறுத்திவிட்டு மஹாபெரியவா தூங்கி விழிக்கட்டும் என்று பேசாமல் இருந்தான். தீடிரென்று மஹாபெரியவா கண்ணை திறந்தார். அந்த மாணவனாலும் ஆசிரியராலும் மஹாபெரியவா ஒளிவீசும் கண்களை பார்க்கமுடியவில்லை. கண்களை பார்ப்பதை தவிர்த்தனர்.

மஹாபெரியவா அந்த கணம் சொன்ன மாணவனைப்பார்த்து கடைசி வரியை திரும்ப சொல்லச்சொன்னார். மாணவனும் திரும்ப சொன்னான். மஹாபெரியவா அந்த மாணவனை நிறுத்த சொல்லி அந்த கடைசி வரியில் இருந்த தவறை சுட்டிக்காட்டினார். ஆசிரியரும் மாணவர்களும் அதிர்ந்து போய் விட்டார்கள். மஹாபெரியவா தூங்கி விட்டதாக நினைத்தோமே. எவ்வளவு தவறு.

ஈரேழு லோகத்தையும் ஆட்சி செய்யும் சக்ரவர்த்தி கண்ணை மூடிக்கொண்டிருந்தால் எந்த லோகத்தில் சஞ்சாரம் செய்வார் என்பது யாருக்கும் புரியாத விஷயம். எந்த லோகத்தில் சஞ்சாரம் செய்துகொண்டிருந்தாலும் கவனம் ஈரேழு லோகத்திலும் இருக்கும் பூலோகம் உட்பட.

ஆதியும் அவனே அந்தமும் அவனே

அணுவும் அவனே அண்ட சராசரமும் அவனே

ஜீவனும் அவனே ஆத்மாவும் அவனே

நம்முடைய அழைப்புக்கு காத்திருக்கும்

பரமேஸ்வர அவதார மஹாபெரியவாளை

இல்லத்தில் மட்டுமல்ல உள்ளத்திலும் குடியமர்த்துவோமே

ஹர ஹர சங்கர ஜய ஜய சங்கர

காயத்ரி ராஜகோபால்