• காயத்ரி ராஜகோபால்

மஹாபெரியவாளின் அற்புதச்சாரல்கள்-038


மஹாபெரியவாளின் அற்புதச்சாரல்கள்-038

பிரதி செவ்வாய் கிழமை தோறும்

சரணாலயம் பெரியவா

ஒவ்வொருவர் வாழ்க்கையும்

தாயின் மடியில் துவங்கி

தாயின் மடியில் நிறைவடைகிறது

நீங்களும் அப்படித்தானே உங்கள் வாழ்க்கையை தாயின் மடியில் ஆரம்பித்து பாரதத்தாயின் மடியில் முடித்துக்கொண்டீர்கள்

நீங்கள் பாரத தாயின் புதல்வரா அல்லது

நீங்களே தான் பாரத தாயா!!

பஞ்ச பூதங்களின் பிறப்பிடம் நீங்கள்

உங்களை சரணடைவதை விட

நாங்கள் என்ன செய்ய முடியும்

மஹாபெரியவா உங்கள் திருப்பாதங்களில் நாங்கள் சரணம்

குருவே சரணம் குரு பாதமே சரணம்

மஹாபெரியவா! இந்த சொல்லை சொன்னால் தனி மனித மனமும் அதிரும் பஞ்ச பூதங்களும் ஒரு வினாடி நின்றுவிட்டுதான் இயங்கும் மனிதர்களை ஆட்டிப்படைக்கும் கிரஹங்களும் இந்த சொல்லுக்கு வழிவிட்டு விலகி நிற்கும்.பல சமயங்களில் ஆன்மீகமா இல்லை அறிவியலா என்ற விவாதத்தில் அறிவியலையும் தாண்டி ஆன்மீகத்திற்கும் அப்பாலாய் விண்ணையும் கடந்து விஸ்வரூபம் எடுத்து நிற்கும் சொல் “மஹாபெரியவா”.

அப்படியொரு அற்புதத்திற்கு சொந்தக்காரர் மஹாபெரியவா. நாமெல்லாம் சரணாகதி என்று சொல்லுகிறோம். சரணாகதி என்ற சொல்லுக்கு விளக்கம் மட்டுமல்ல ஒரு வாழும் உதாரணமாகவே இருந்திருக்கிறாள் திருமதி ராஜேஸ்வரி நரசிம்மன். இந்த அற்புதத்தின் நாயகி.

திரு நரசிம்மன் என்பவர் காஞ்சி ஸ்ரீ மடத்தில் பல வருடங்களாக வேலை பார்த்து வந்தார். இவருடைய மனைவி ராஜேஸ்வரி அடிக்கடி மிகவும் சுவாதீனமாக மடத்திற்கு வந்து மஹாபெரியவாளை சேவித்துவிட்டு செல்வது வழக்கம்..நரசிமனின் மனைவி என்பதால் கொஞ்சம் சுதந்திரமும் உண்டு.

இப்படித்தான் ஒரு நாள் கஞ்சி ஸ்ரீ மடத்திற்கு வந்து மஹாபெரியவாளை தரிசித்து விட்டு உட்கார்ந்திருந்தார். ஆங்காங்கு பக்தர்கள் உட்கார்ந்து ருத்ரம் ஜெபித்துக்கொண்டிருந்தனர்.. திடீரென்று மாமி ராஜேஸ்வரிக்கு உடனே சென்னைக்கு கிளம்பி போக வேண்டும் என ஒரு உந்துதல்..காரணம் தெரியவில்லை. காரணம் தெரியத்தான் வேண்டுமா?.

மஹாபெரியவா நினைத்தால் வார்த்தைகளால் சொல்லலாம்.இல்லையேல்

மற்றவர்கள் மனதில் புகுந்து சொல்லவந்ததை சொல்லி விடுவார்கள். ஆனால் மாமி ராஜேஸ்வரியிடம் காரணத்தை சொன்னால் அவள் தனியாக சென்னை செல்ல முடியாது.. இதை முன்னிட்டே அவளுடைய மனதில் ஒரு உந்துதலை உண்டாக்கினார்.

மாமியும் காரணம் தெரியாமலே காஞ்சிபுரம் பஸ் நிலையத்திற்கு சென்று சென்னைக்கு பயணமானார். சென்னை சென்று சேரும் வரை மனம் அலை பாய்ந்தது.ஒரு வழியாக சென்னை சென்று தன்னுடைய வீட்டிற்கு விரைந்தாள். பயந்த படியே வீட்டின் முன் கூட்டமாக இருந்தார்கள்.

மாமி வண்டியில் இருந்து கீழே இறங்கி பதறியபடியே கூட்டத்தை பார்த்து விவரம் கேட்டாள். அப்பொழுதுதான் தெரிந்தது தன்னுடைய மகள் வயிற்று பேரன் பிரவீன் விளையாடிக்கொண்டிருக்கும் பொழுது மூன்றாவது மடியில் இருந்து கிழே விழுந்து மண்டை உடைந்து ரத்தம் கொட்ட கொட்ட வடபழனியில் உள்ள ஒரு மருத்துவமனைக்கு சிகிச்சைக்கு அழைத்து சென்றிருக்கிறார்கள் என்று சொன்னார்கள்.

செய்தியை கேள்விப்பட்டு ஒரு ஆட்டோவில் ஏறி வடபழனி மருத்துவமனைக்கு சென்றாள் ராஜேஸ்வரி மாமி.. தன்னுடைய பேரனை அவசர சிகிச்சை பிரிவில் அனுமதித்திருந்தார்கள்.சுற்றங்களும் சொந்தங்களும் அங்கே ஒரே கூட்டமாக இருந்தது.. அங்கே இருந்த தன்னுடைய மகளை கட்டிக்கொண்டு அழுதாள் மாமி. மருத்துவர்கள் உள்ளே போவதும் வருவதுமாக இருந்தனர். அழுகைக்கு நடுவிலும் தன்னுடைய மகளின் தலையை வருடிக்கொடுத்து விட்டு சொன்னாள்

இந்த டாக்டர்கள் எல்லாம் இப்படித்தான் சொல்லுவார்கள். என்னுடைய டாக்டர் தன்வந்தரி பெருமாள் மஹாபெரியவளை பார்த்து விவரம் சொல்லி அவர் கொடுக்கும் மருந்தை வாங்கிவருகிறேன்.. நீ கொஞ்சம் தைரியமாக இரு என்று சொன்னாள் மாமி. உடனே மகள் கேட்கிறாள் என்னம்மா இந்த நிலையில் என்னை விட்டுட்டு போறேங்கரே.

மாமி சொன்னாள் நான் காஞ்சிபுரம் போய்ட்டு நிமிஷமாய் வந்து விடுவேன். பரமேஸ்வரன் மருந்து கொடுத்தால் என் பேரன் பழையபடி ஓடியாடி விளையாட ஆரம்பித்து விடுவான். என்னுடைய பேரன் பழையபடி எனக்கு உருகுலையாமல் வேண்டும். இதை அந்த பரமேஸ்வரன் தான் தர முடியும் என்று சொல்லிட்டு பஸ் நிலையத்திற்கு ஓடினாள். காஞ்சிபுரம் சென்றடைந்து எதிரில் வரும் வாகனங்கள் கூட தெரியாமல் மடத்திற்கு ஓடினாள்.

அங்கே ஸ்ரீ மடத்தில் பரப்பிரம்ம ஸ்வரூபம் மஹாபெரியவா உட்கார்ந்திருந்தார். அவர் முன் ஒரு தட்டில் விபூதியும் இன்னொரு தட்டில் குங்குமமும் ஒரு ஆப்பிளும் வைத்திருந்தது. மாமி ராஜேஸ்வரி கதறி அழுதுகொண்டே மஹாபெரியவா முன் மண்டியிட்டு பின் வருமாறு வேண்டிக்கொண்டாள்.

"நீங்கள் பரமேஸ்வரன், நாங்கள் உங்களுக்கு உழைக்கிறோம் எங்களால் இந்த மாதிரி சோதனைகளை தாங்க முடியாது.எங்களுக்கு சக்தியில்லை. எனக்கு ஒன்னு மட்டும் பண்ணுங்கோ பெரியவா எனக்கு என் பேரன் உருகுலையாமல் பழைய படி ஓடி ஆடி விளளயாட வேண்டும் என்று வேண்டிக்கொண்டாள்.

மடத்தில் மிகவும் சப்தமாக இருந்ததால் கைங்கயம் பண்ணும் ஒருவர் மாமியின் அருகில் வந்து எதோ சொல்ல வாயெடுத்தார். மஹாபெரியவா தன்னுடைய செய்கையால் திரும்ப போகுமாறு சொன்னார். அவரும் வாயை பொத்தியபடி நகர்ந்தார்.

மஹாபெரியவா அந்த ஆப்பிளை எடுத்து வைத்துக்கொண்டு குங்குமத்தால் அர்ச்சனை செய்தார். எதுவும் பேசவில்லை. அர்ச்சனை செய்த் ஆப்பிளை கையில் கொடுக்கும் பொழுது நீ கேட்டுக்கொண்டபடியே உன்னுடைய பேரன் உருகுலையாமல் உனக்கு கிடைப்பான் என்று சொல்லி ஆப்பிளை கையில் போட்டார். கூடவே விபூதி குங்குமமும் கொடுத்து நெற்றியில் இட்டுவிட சொன்னார்.

.

ராஜேஸ்வரி மாமி அரக்கப்பரக்க பெரியவாளை நமஸ்கரித்துவிட்டு சென்னைக்கு பஸ் ஏறினாள். வடபழனி மருத்துவமனைக்கு சென்று தன்னுடைய பேரன் இருக்கும் அவசர சிகிச்சை பிரிவுக்கு சென்றால். அங்கே மீண்டும் கூட்டம். டாக்டர்களும் பணிப்பெண்களும் போவதும் வருவதுமாக இருந்தனர். மாமி டாக்டர்களிடமும் வார்டு பணியப்பெண்களிடமும் மஹாபெரியவா பிரசாதத்தை நெற்றியில் மட்டும் இட்டு விட்டு வந்துவிடுகிறேன் என்று மன்றாடினாள்.

ஆனால் அவர்கள் எல்லோரும் முடியாது என்று சொல்லிவிட்டனர். அப்பொழுது மாமி மஹாபெரியவாளை நினைத்து தியானம் செய்து பரமேஸ்வரா நீ கொடுத்த பிரசாதத்தை என்னால் இட்டு விட முடியவில்லையே. நான் என்ன செய்வேன்.என்று கதறினாள்.

அடுத்த வினாடி அவசர சிகிச்சை பிரிவின் கதவு திறந்தது. மாமியின் பேரன் பிரவீனை ஒரு சக்கர வண்டியில் வைத்து தள்ளி வெளியே கொண்டு வந்தார்கள்.ஒரு வார்டு பையன் வண்டியை தள்ளிக்கொண்டு வந்தான். அவனிடம் மாமி கெஞ்சினாள்.ஒரு வினாடி இந்த குங்குமத்தையும் விபூதியையும் இட்டு விடுகிறேன். இதை வைத்தால் என் பேரன் பழைய படியே என்னிடம் வந்துவிடுவான் என்று கெஞ்சினாள். அந்த வார்டு பையனின் மனம் சற்று இளகியது.

கொஞ்சம் சீக்கிரம் வைத்து விடுங்கள் மாமி நான் உங்கள் பேரனை ஸ்கேன் எடுக்க கூட்டிக்கொண்டு போகிறேன். மாமியோ நெற்றியை தேடுகிறாள் முகம் முழுவதும் கட்டுபோட்டிருந்தது. கடைசியில் கன்னத்தில் கொஞ்சம் இடம் இருந்தது.அங்கே இட்டு விட்டார்கள். மாமிக்கு மனசு நிம்மதியாகி விட்டது.

டாக்டர்கள் மாமியிடம் முதலில் எடுத்த ஸ்கேன் ரிப்போர்ட் படி மூலையில் நன்றாக அடிபட்டு விட்டது. ரத்த குழாய்கள் முற்றிலும் சேதமாகி விட்டது. பிழைப்பது மிகவும் கஷ்டம் .பிழைத்தாலும் வாழ்நாள் முழுவதும் அவன் மற்றவர்களை சார்ந்தே வாழ முடியும் என்று கை விரித்து விட்டனர்.

இருந்தும் இன்னொரு ஸ்கேன் எடுத்து பார்த்து தங்களால் முடியவில்லை என்றால் அரசு மருத்துவமனைக்கு அனுப்பிவிடலாம் என்று முடிவு செய்து மற்றொரு ஸ்கேனுக்கு எழுதி கொடுத்தார்கள். மாமி விபூதி இட்டுவிட்டு பேரனை ஸ்கேன் எடுக்க அனுப்பினாள்.

மாமிக்கு அசாத்திய நம்பிக்கை. பரமேஸ்வரன் என்னிடம் சொல்லியிருக்கிறார் என் பேரன் உருகுலையாமல் என்னிடம் வந்து விடுவான் என்று. மஹாபெரியவாளை மீறி என்ன நடந்து விடும். என் பேரன் என்னிடம் பழையநிலையில் எனக்கு கிடைப்பான் என்று நம்பிக்கையாக சொன்னாள்.

இதே சமயத்தில் தன் பேரனுடைய இரண்டாவது ஸ்கேன் ரிப்போர்ட் வந்துவிட்டது. டாக்டர் ஸ்கேன் ரிப்போர்ட்டை கையில் வைத்துக்கொண்டு யோசித்தபடியே எல்லோரையும் ஒரு பார்வை பார்த்தார். எல்லோரும் டாக்டர் என்ன சொல்லப்போகிறாரோ என்ற கவலையுடன் டாக்டர் முகத்தையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தனர்.

ஆனால் மாமி ராஜேஸ்வரி மட்டும் மஹாபெரியவா சொன்னதையே சொல்லிக்கொண்டு "என் பேரன் உருகுலையாமல் என்னிடம் வந்து விடுவான் என்று அப்படியொரு நம்பிக்கையுடன் காஞ்சி திசை நோக்கி கை கூப்பிக்கொண்டிருந்தாள். இதுதான் சரணாகதியோ.

மருத்துவர் பேச ஆரம்பித்தார். என்னுடைய அனுபவத்தில் இப்படியொரு ரிப்போர்ட்டை பார்த்ததில்லை. இரண்டு மணி நேரத்திற்கு முன்பு எடுத்த ஸ்கேன் ரிப்போர்ட்டில் ரத்தக்குழாய்கள் பழுதடைந்து இருந்தன. மூளையோ மிகவும் பாதிக்கப்பட்டிருந்தது.

ஆனால் இரண்டாவது ரிப்போர்ட் அதாவது இரண்டு மணி நேரத்திற்கு அப்புறம் எடுத்த ஸ்கேன் ரிப்போர்ட்டில் அந்த மாதிரி எந்த சுவடுமே இல்லை. எல்லாம் ஒரு பாதிப்பும் இல்லாமல் நார்மலாக இருக்கிறதே. இது நிச்சயம் ஒரு அறிவியல் அதிசயம். எல்லோருக்கும் மீண்டும் உயிர் வந்தது.இரண்டொரு நாளில் ராஜேஸ்வரி மாமியின் பேரன் உருக்குலையாது பழையபடி ஓடியாடி வீட்டிற்கு வந்து விட்டான்.

ராஜேஸ்வரி மாமி தனக்கு மட்டுமே கேட்கும்படியாக சொல்லிக்கொண்டாள். மஹாபெரியவாளை மீறி எந்த டாக்டர் என்ன செய்து விட முடியும்.

சமயத்தில் அறிவியலுக்கும்

ஆன்மிகம் தேவைப்படுகிறதே

மஹாபெரியவா மனிதம் கடந்த மஹான்

இன்னும் என்ன தேவை மஹாபெரியவா

ஒரு ப்ரபஞ்சக்கடவுள் என்பதற்கு

ஹர ஹர சங்கர ஜய ஜய சங்கர

காயத்ரி ராஜகோபால்