Featured Posts

என் வாழ்வில் மஹாபெரியவா -054


என் வாழ்வில் மஹாபெரியவா -054

பிரதி வியாழன் தோறும்

தேவைக்கு கேட்டால் கொடுப்பவர் தந்தை

தேவை அறிந்து கேட்காமலேயே கொடுப்பவள் தாய்

எப்பொழுது நியாயமானதை கேட்டாலும் இல்லையென்று

சொல்லாமல் துன்பம் தனக்கென்றும் இன்பம் உனக்கென்றும்

கொடுக்கும் மஹாபெரியவா தாய்க்கும் ஒரு படி மேலல்லவா ?

இதை மெய்ப்பிக்கும் ஒரு அற்புதம் தான்

இந்த பதிவில் நாம் அனுபவிக்கப்போவது

என்னுடைய பிரும்ம முஹுர்த்த பிரார்த்தனையில் என் குடும்பத்திற்கு என்று வேண்டுவதென்றால் அந்த வேண்டுதலை மற்றவர்கள் பிரார்த்தனைகளை முடித்துக்கொண்டு இறுதியில் தான் என் பிரார்த்தனைக்கு வேண்டுவேன்.. இது உங்களுக்கு தெரிந்த உண்மைதான். நான் எனக்கென்று இது வரை எந்த பொன்னையும் பொருளையும் மஹாபெரியவாளிடம் கேட்டது இல்லை.

நான் எனக்காக வேண்டுவது இரண்டே இரண்டு தான்:.

ஒன்று, நான் மற்றவர்களுக்காக செய்யும் அத்தனை பிரார்த்தனைகளும் பலிக்க வேண்டும். இரண்டு, எத்தனை பேருக்கு வேண்டுமானாலும் பிரார்த்தனை செய்ய உடலில் என் வயதை மீறிய தெம்பை கொடுங்கள் என்பது தான் அந்த இரண்டு பிரார்த்தனைகள்.

சில சமயங்களில் நான் மற்றவர்களுக்காக மன்றாடி கேட்கும் பொழுது மஹாபெரியவா என்னிடம் கேட்பார் "ஏண்டா இதெல்லாம் அவாளா கேட்கறாளா ? இல்லை நீயே அவாளுக்காக ஒரு பெரிய பட்டியலை தூக்கிண்டு வந்து நிக்கறயா ? என்பார். நானும் இல்லை, பெரியவா. அவா கொடுத்த பிரார்த்தனைகள் தான் இவ்வளவும் என்பேன்.

பல சமயங்களில் மஹாபெரியவா என்னிடம் கேட்டிருக்கிறார். ஏண்டா எல்லாருக்கும் நீ இவ்வளவு வேண்டிகரையே!. உனக்கு எதுவும் வேண்டாமா ? என்று கேட்பார். அதற்கு நான் சொல்லுவேன். எனக்கு நீங்கள் மட்டும் போறும் பெரியவா . எனெக்கென்று தேவைகள் எதுவும் இல்லை என்பேன்.

பெரியவா: ஏண்டா உன்னோட இடது பக்கம் இன்னும் சரியா போகல்லயே . அதற்கு கூட என்னை கேட்க மாட்டேன் என்கிறாயே.

GR: நான் சொன்னேன். எனக்காக இத்தனை செய்யும் உங்களுக்கு இந்த இடது பக்க வாதத்தை சரி செய்ய முடியாதா? நான் கேட்டுத்தான் செய்யணுமா? இடது பக்கம் அப்படியே இருந்தாலும் பரவாயில்லை பெரியவா.

இடது பக்க வாதம் ஒரு குறையாக எனக்கு தெரியவில்லை.. இடது பக்க வாதம் சரியாக வில்லயென்றால் என் கர்மாவை நீங்கள் கழிக்க வைத்து கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்று எனக்கு நன்றாக தெரியும்..

பாவங்களும் கழியக்கூடாது. அப்படியே தான் இருக்கும் ஆனால் இத்தனையும் தாண்டி எனக்கு ராஜ வாழ்கை வேண்டும் என்று கேட்டால் அது எந்த விதத்தில் நியாயம் பெரியவா? என்று கேட்பேன்.

ஒரு நிமிட மௌனத்திற்கு பிறகு பெரியவா சொல்லுவார்.

பெரியவா; எல்லா மனுஷாளும் அவாளோட நாலு பிரார்த்தனைகளில் ஒன்று பலிக்கவில்லையென்கின்றால் கூட என்னை திட்டறா. நீ ஒரு வினோத பிறவிடா என்பார்.

இதே போல் பல நாட்கள் மஹாபெரியவா உனக்கு எதுவும் வேண்டாமா ? என்று கேட்டிருக்கிறார். நானும் எனக்கு ஒன்னும் வேண்டாம் பெரியவா என்று சொல்லிவிடுவேன்.

இரண்டு மூன்று வாரங்களுக்கு முன் ஒரு நாள் இரவு படுத்து தூக்கம் வராமல் விழித்துக்கொண்டிருந்தேன். அப்பொழுது இந்த பிரபஞ்சத்தில் இருந்து எனக்குள் இறைவன் ஒரு ஆசையை விதைத்தான்.. எனக்கும் அந்த ஆசையை மஹாபெரியவாளிடம் கேட்க வேண்டும் என்று ஆசை.

ஆனால் எனக்குள் ஒரு தயக்கம். மஹாபெரியவா கேட்டதெல்லாம் கொடுக்கிறார் என்பதற்காக இப்படியா கேட்பான் என்று மஹாபெரியவா நினைத்து விட்டால் மஹாபெரியவாளுக்கு என் மேல் இருக்கும் பரிவும் பாசமும் போய் விடுமோ என்ற பயம்..நானும் கேட்காமலேயே இருந்தேன்.

ஆனால் ஒவ்வொரு நாளும் எல்லோருக்கும் பிரார்த்தனை செய்த பிறகு எனக்குள் கேட்கலாமா? வேண்டாமா ? என்ற தவிப்பு இருக்கும். இரண்டு மூன்று முறை மஹாபெரியவாளே என்னிடம் கேட்டிடுகிறார்.

ஏண்டா என்னமோ தவிச்சுண்டு இருக்கே. சொல்லு என்பார்.

ஆனால் எனக்கு கேட்பதற்கு தைரியம் வரவில்லை. நானும் ஒன்னுமில்லை பெரியவா என்று சொல்லிவிடுவேன்.இப்படியே பல நாட்கள் பெரியவா கேட்பதும் நானும் ஒன்றுமில்லை என்றும் சொல்லி விட்டு வருவதும் வழக்கமாக இருந்தது..

ஒரு நாள் இரவு படுக்கப்போகும் முன் நாளை பிரும்ம முகூர்த்த பிரார்த்தனை நேரத்தில் கேட்டு விட வேண்டியதுதான் என்று முடுவெடுத்து தூங்கி விட்டேன்.

மறு நாள் வழக்கம்போல் எழுந்து என்னுடைய மற்றவர்களுக்கான பிரார்த்தனைகளை தொடங்கினேன்.. பிரார்.த்தனைகள் முடிந்தன. நான் எனக்குள் தைரியத்தை வரவழைத்து கொண்டு கேட்டு விட முடிவு செய்தேன்.

G.R பெரியவா ? என்று அழைத்துவிட்டு அமைதியானேன்.

பெரியவா: சொல்லுடா என்ன வேணும். ? என்று கேட்கிறார்.

G.R பெரியவா நிச்சயம் உங்ககிட்டே இன்னிக்கு ஒன்னு கேட்கிறேன் பெரியவா. எத்தனை நாள்தான் கேட்காமலேயே எனக்குள் பூட்டி வைத்திருப்பது. அதனாலே இன்னிக்கு கேட்கிறேன் பெரியவா.

பெரியவா: என்ன வேணுமோ கேளுடா. நீ என்ன பணம் வேணும் பங்களா வேணும்னா கேட்கப்போறே.. மாதவளுக்கெல்லாம் எவ்வளவு சண்டை போட்டு என் கிட்டே இருந்து வாங்கி அவாளுக்கு கொடுக்கறே... உனக்கு கேட்க என்ன தயக்கம்.கேளுடா என்கிறார்.

G.R பெரியவா நான் கேட்டு எதுவும் நீங்கள் இல்லை என்று சொன்னதில்லை.உங்க விக்கிரஹம் கேட்டேன். அடுத்த நாளே. கொடுத்தேள். உங்கள் பிரசாதம் வேண்டும் என்று கேட்டேன். அதுவும் நேரம் கெடு வைத்து கேட்டேன். கெடு வைத்த நேரத்தில் எனக்காக பிரசாதம் கொடுத்தீர்கள்.

எனக்கு புற்று நோய் வந்த பொழுது இடிந்து போனேன். ஆனால் நீங்கள் நான் பார்த்துக்கறேன் என்று சொல்லி புற்று நோயை ஒன்றும் இல்லாமல் செய்தீர்கள். என் மனைவிக்கு இரண்டு வருடம் வேலை நீடிப்பு கேட்டேன். அதுவும் அந்த பள்ளியில் இப்படி வேலை நீடிப்பு . ஐம்பது வருடத்தில் இது போல் நடந்ததாக சரித்திரமே இல்லை என்று சொன்னார்கள்.

நான் உங்களிடம் வந்து ஒரு குழந்தை அம்மாவிடம் சொல்வது போல சொன்னேன் "பெரியவா அந்த பள்ளிக்கூடத்தில் வேலை நீடிப்பு கொடுத்ததாக இந்த நொடி வரை சரித்திரமே இல்லையாம் பெரியவா.. என்று சொன்னவுடன் என்னிடம் கோபமாக

"நாளைக்கு காத்தாலே பதினோரு மணிக்கு சரித்திரம் மாறும்னு சொல்லுடா அவா கிட்டே " என்று சொல்லி அதை சரியாக அடுத்த நாள் பதினோரு மணிக்கு நடத்தியும் வைத்தீர்கள்.. அந்த பள்ளிக்கூடம் மத்திய அரசு பட திட்டங்களை கொண்ட பள்ளிக்கூடம். எல்லோருமே அசந்து விட்டார்கள் இது எப்படி சாத்தியம் என்று.

பெரியவா : கேளுடா என்ன வேணும் என்றார்?

G.R. பெரியவா எல்லார் ஆத்துலேயும் உங்கள் பாதுகை வெச்சுண்டு பூஜை பண்ணறா. நான் அந்த பக்தர்களை பார்க்கும் பொழுதெல்லாம் ஏகப்படுகிறேன். என்னை நீங்கள் ஏறக்குறைய இருபத்தி நான்கு வருடத்திற்கு முன்பு அழைத்து ஆட்கொண்டீர்கள்.

நான் அந்த அற்புத நிகழ்வை ஒரு வீடியோ கூட எடுத்து வைத்து கொள்ளவில்லை. அந்த ஆசிர்வாதம் இவ்வளவு அற்புதங்கள் செய்யும் என்று அன்று எனக்கு தெரியவில்லை. அந்த ஏமாற்றமும் ஏக்கமும் உங்களுடைய பாதுகை ஒன்று என்னிடம் இருந்தால் அது ஏக்கத்துக்கும் ஏமாற்றத்திற்கும் ஒரு வடிகாலாக இருக்கும் .பெரியவா என்று சொன்னேன்.

நான் பிரார்த்தனை செய்யும் பக்தர்களுக்கும் உங்கள் பாதுகையை தரிசனம் செய்ய சொல்வேன். உங்கள் பாதுகை எல்லோருக்குமே ஒரு பாதுகாப்பு தானே பெரியவா? என்று சொல்லிவிட்டு குடுக்கறேளா! பெரியவா என்று முழித்துக்கொண்டு நின்று கொண்டிருந்தேன்.

பெரியவா: சிறிது மௌனத்திற்கு பிறகு சொன்னார்.. என்னடா இது நான் சித்தி ஆகி இருபத்தி ஐந்து வருஷம் ஆகப்போறது. இப்போ போய் என்னோட பாதுகை கேட்கறாயே.

நானே உன்னிடம் எத்தனையோ முறை சொல்லியிருக்கேன். நீ ஒன்னும் கேட்க மாட்டேங்கறே. இப்போ வந்து இப்படி கேட்டுட்டு கையை பெசஞ்சுண்டு முழிச்சுண்டு நிக்கறயே.. சரி போ பார்க்கலாம் என்றார்.

G.R.: எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை . பாதுகை கொடுப்பாரா? இல்லையா ? நானும் சரி பெரியவா. நான் காயத்ரி ஜெபத்திற்கு போறேன் பெரியவா என்று விடை பெற்றேன்.

அன்று இரவு எனக்கு தூக்கமே இல்லை.. ரொம்ப அதிகப்ரசங்கி தனமா மஹாபெரியவா கிட்டே பாதுகை கேட்டுட்டோமோ.? பெரியவா கோவிச்சுண்டு இருப்பாளோ? என்ற பயம் எனக்கு.. அன்று. இரவு முழுவதும் நான் தூங்கவே இல்லை. மறு நாள் காலையில் வழக்கம்போல் எழுந்து என்னுடைய பிரார்த்தனைகளையும் கடமைகளையும் முடித்தேன். இப்படியே ஒரு வாரம் சென்றது.

சென்ற மாதம் மார்ச் எட்டாம் தேதி வியாழக்கிழமை அன்று மாலை ஆறு மணிக்கு ஒரு முதியவர் என் வீட்டு மணியை அழுத்தி என்னை அழைக்கிறார்.. நான் என்னுடைய ஊன்றுகோலின் உதவியுடன் நொண்டி நொண்டி சென்று கதவை திறந்தேன். நான் அந்த வயதானவரை இது வரை பார்த்ததில்லை.அன்றுதான் முதல் முதலில் பார்க்கிறேன்.

உள்ளே வாருங்கள் என்று அழைத்து ஹாலில் உட்கார வைத்தேன். அந்த முதியவர் கையில் ஒரு பை இருக்கிறது. அது நிறைய பழங்களும் பூக்களும் இருக்கின்றன. எல்லாவற்றையும் நான் கொடுத்த ஒரு மூங்கில் கூடையில் என் வீட்டின் ஹாலில் இருக்கும் மஹாபெரியவா விக்கிரஹம் முன் வைக்கிறார். வைத்து விட்டு என்னை பார்க்கிறார். என்னை பார்த்து சொல்கிறார். இன்று என்னுடைய பெரிய கடமை முடிந்தது.

நான் சொல்லுகிறேன். என்ன சொல்கிறீர்கள் எனக்கு புரியவில்லையே என்றேன். அப்பொழுது அவர் சொல்லுகிறார். உங்களுக்கு இப்பொழுது ஒன்றும் புரியாது. நாட்கள் செல்ல செல்ல எல்லாமே புரியும் என்கிறார்.

ஒரு பையை எடுக்கிறார். அதற்குள் இருந்து ஒரு ஜோடி பாதுகையை எடுக்கிறார். "இது மஹாபெரியவா பாதுகை. இன்றிலிருந்து இது உங்களுக்கு " என்றார். நான் என்னையும் அறியாமல் பெரியவா எனக்கு இப்படியொரு அனுகிரஹமா? நான் பாதுகை கேட்டேன் என்பதற்காக நீங்கள் எங்கெல்லாமோ அலைந்து இந்த பாதுகையை எனக்காககொண்டு வந்தேளா பெரியவா என்று குழந்தையை போல அழுதேன்..

நீங்கள் எல்லாருக்காகவும் அதிகாலை நான்கு மணியில் இருந்து பிரார்த்தனை செய்கிறீர்கள். நீங்கள் ஒரு நல்ல ஆத்மா. என்று அந்தப்பாதுகைகளை என் மடியில் போட்டார்.

இவ்வளவு உடல் உபாதைகளையும் வைத்துக்கொண்டு மற்றவர்கள் நலனுக்காக ஒரு நாளைக்கு காலை நான்கு மணியில் இருந்து இரவு ஒன்பது மணி வரை பதினேழு மணி நேரம் மற்றவர்கள் நலனுக்காக உழைக்கிறீர்களே.

இப்படிப்பட்ட ஒரு புண்ணிய ஆத்மாவுக்கு தான் இந்த பாதுகை போய் சேர வேண்டும். அது தான் சரி. என்று என் ஆத்மா சொல்லியது. .உங்களிடம் கொண்டு சேர்த்து விட்டேன்.இந்த பாதுகை மஹாபெரியவாளே உங்களிடம் இருப்பது போல என்று சொல்லிவிட்டு நான் கிளம்புகிறேன் என்று என் பதிலுக்கு கூட காத்திருக்காமல் வெளியில் சென்று படிக்கட்டுகளில் விறு விறுவென்று இறங்கினார்.

நான் அவருடைய விலாசம் தொலை பேசி எங்கள் எதையும் பெற்றுக்கொள்ளவில்லை.. .எனக்கு தலை சுற்றியது.. யார் துணை இல்லாமல் நடக்க முடியாமல் நடந்து நான் உடனே லிபிட்டிற்கு சென்று அவசரம் அவசரமா தரை தளத்துக்கு சென்றேன், அங்கு யாரையும் காணவில்லை. என்னால் லிட்டில் இருந்து ஒருவர் துணை இல்லாமல் வெளிய வரமுடியாது.

எனக்கு என்னை சுற்றி என்ன நடக்கிறது என்றே தெரியவில்லை..எல்லாமே எதோ அமானுஷ்யம் போல நடந்து கொண்டிருக்கிறது. மஹாபெரியவா பாதுகையை ஒட்டிய பெருமைகள் பரத்துவங்கள் எல்லாம் எனக்கு தெரிந்தாலும் பாதுகைக்கு எப்படி பூஜை செய்ய வேண்டும். என்னென்ன நியமங்கள் இருக்கின்றன பாதுகை ஆகம சாஸ்திரங்களில் அடங்குமா எதுவும் எனக்கு தெரியாது. ஆனால் ஆசைப்பட்டேன்.மஹாபெரியவா கொடுத்து விட்டார். எனக்கு நம்பிக்கை இருக்கிறது.

ஒரு சிறிய கை அகல படத்தை கொடுத்து அன்று என்னை ஆட்கொண்டார் பெரியவா.. பெரியவா விகிரஹ ரூபத்தில் என் இல்லத்திற்கு வந்தார். பிறகு இன்று பாதுகை.

என் ஒருவன் வாழ்வில் இத்தனை அற்புதங்களா? என் கற்பனை உலகத்தில் மிதந்து கொண்டிருந்தேன். இந்த கலி காலத்தில் இறைவன் வர மாட்டான் என்ற கூற்றை பொய்யாக்கும் விதமாக பரமேஸ்வரன் மஹாபெரியவா என் ஒருவன் வாழ்வில் வந்து உலகிற்கு கடவுள் இன்னும் இருக்கிறார் என்று சொல்லாமல் சொல்லுகிறாரோ.

அன்று இரவு என்னால் தூங்க முடியவில்லை. ஒரு விதத்தில் பயமாகவும் இருந்தது. அதே சமயத்தில் என்னுடைய இந்த ஜென்ம பிறப்பை நினைத்து பெருமையாகவும் இருந்தது..

அன்று ஒன்றை நான் முடிவு செய்தேன். மற்றவர்கள் நலனுக்காக நான் செய்யும் இந்த பிராத்தனை நிற்காது.. .என் இறுதி மூச்சு உள்ளவரை என் பிரார்த்தனைகள் தொடரும்.

எனக்கு ஒரு ஜென்மாவை கொடுத்து என் ஒருவன் வாழ்வில் இத்தனை அற்புதங்களை புரிந்து எல்லோரையும் என்னை திரும்பி பார்கவைத்து என் மூலமாக ஆன்மீக ஒழுக்க நெறிகளை சொல்ல வைத்து கொண்டிருக்கும் உங்களை நான் ஏமாற்ற மாட்டேன்.

எந்த நிலையிலும் உங்களை வைத்தோ அல்லது உங்கள் அற்புதங்களை வைத்தோ வியாபாரம் செய்ய மாட்டேன்.. இது சத்தியம் பெரியவா. உங்கள் எதிர்பார்ப்பு பொய்யாகாது.என்று எனக்குள் இருக்கும் ஆத்மா சாட்சியாக சொன்னேன்..

என் வாழ்க்கை அறுபது வருடங்கள் திசை தெரியாமல் சென்று கொண்டிருந்தது.. ஒரு அர்த்தமே இல்லாமல் இருந்தது. ஆனால் இன்று நான் வாழும் வாழ்க்கைக்கு ஒரு அர்த்தம் கொடுத்து வாழவைத்து கொண்டிருக்கிறார்

மஹாபெரியவா என் வாழ்வில்.. நடத்திய அற்புதங்கள் ஒன்றை இரண்டா? எனக்கு சொல்ல வார்த்தைகள் இல்லை. மஹாபெரியவாளை நினைத்தால் என் கண்களில் கண்ணீர் பெருக்கெடுத்து விடும். இந்த பாதுகா பிரவேச வைபவம் வரும் பதிவிலும் தொடரும்.

ஹர ஹர சங்கர ஜய ஜய சங்கர

என்றும் உங்கள்

காயத்ரி ராஜகோபால்


No tags yet.
Recent Posts
Archive
Search By Tags
No tags yet.
Follow Us
  • Facebook Basic Square
  • Twitter Basic Square
  • Google+ Basic Square