Featured Posts

என் வாழ்வில் மஹாபெரியவா -055


என் வாழ்வில் மஹாபெரியவா -055

பிரதி வியாழன் தோறும்

உள்ளம் உடல் மனசு என்ற மூன்றும்

மஹாபெரியவாளை நோக்கி ஒரு

நேர் கோட்டில் இருக்குமாயின்

உங்கள் பிரபஞ்சத்தை நோக்கிய பயணம்

சரியான பாதையில் பயணிக்கிறது

என்று அர்த்தம்

இந்த விளம்பி வருடம் நம் எல்லோருக்குமே ஒரு பிரகாசமான ஆண்டாக அமையும் என்பதில் சந்தேகமில்லை. இத்தனை நாளும் மஹாபெரியவா படங்களை வைத்தே உங்கள் நலனுக்கு பிரார்த்தனை செய்து கொண்டிருந்தேன்.

ஆனால் இப்பொழுது மஹாபெரியவா பாதுகையை மஹாபெரியவளாகவே பாவித்து உங்கள் பிரார்த்தனைகளை சமர்ப்பிக்கிறேன். என் பிரார்த்தனைகளுக்கு மஹாபெரியவா சகல விதத்திலும் பதில் கொடுத்து உங்கள் வாழ்க்கை பயமற்ற மன மன அமைதியுடன் மஹாபெரியவா பாதையில் பயணிக்கட்டும்.

இந்த வருடம் மார்ச் மாதம் எட்டாம் தேதி அன்று என் பிராத்தனைக்கு மஹாபெரியவா செவி சாய்த்த நாள்.. ஆம். அன்றுதான் சாத்தியமே இல்லாத என் பிரார்த்தனை சாத்தியமாயிற்று., செய்தவர் மஹாபெரியவா என்னும் பிரபஞ்ச தெய்வம்.

முன் பின் தெரியாத பெரியவர் இந்தா பாதுகை, இன்றுடன் என் கடமை முடிந்தது என்று என் மடியில் பாதுகைகளை போட்டு விட்டு ஒரு நொடி கூட காத்திருக்காமல் சென்று விட்டார்.

இத்தனை நாளும் நான் பலரது இல்லங்களில் பார்த்த பாதுகை இன்று என் வீட்டிலும். வீடு மட்டும் தான் என்னுடையது.ஆனால் மஹாபெரியவா பாதுகை நம்முடையது நமக்காக நான் கேட்ட பாதுகையை மஹாபெரியவா கொடுத்து விட்டார்.

எனக்கு ஒரு ஆசை. மஹாபெரியவா பாதுகை இல்லத்திற்கு வந்தால் மஹாபெரியவாளே வந்த மாதிரி என்று சொல்கிறார்கள். அப்படியானால் எனக்குள்ளும் என் வீட்டிற்குள்ளும் ஒரு உணரத்தக்க மாறுதல் வர வேண்டுமல்லவா?

பாதுகை என் மடியில் விழுந்து ஒரு மணி நேரம் ஆகியிருக்கும். எனக்குள் ஒரு மாற்றத்தை உணர ஆரம்பித்தேன்.. உள்ளத்தில் விவரிக்க முடியாத ஒரு ஆனந்தம். பிரபஞ்சமே என்னையும் உங்களையும் பாதுகாக்க வந்தது போல ஒரு உணர்வு.

என் ஆத்மாவே என் உடலில் இருந்து வெளியே வந்து என்னை தழுவிக்கொண்டது போல உணர்வு.. என்னையும் அறியாமல் கண்ணீர் பெருக்கெடுத்தது..மஹாபெரியவா பாதங்களை கண்ணீரால் நனைத்தேன். என் கண்ணீரும் புனிதம் அடைந்தது.

மஹாபெரியவா பாதுகை வந்து விட்டது.. ஆனால் பாதுகைக்கு உண்டான நியமங்கள் எனக்கு தெரியவில்லை... உடனே நான் மஹாபெரியவாளிடம் சென்றேன்.நான் மட்டுமே பின் வருமாறு பேசினேன்.

"பெரியவா, நான் உங்களுடன் பேசுவது இது மூன்றாவது வருடம்.. மற்றவர்களுக்காக நான் செய்த பிரார்த்தனைகள். அதன் மூலமாக எத்தனை அழுகைகள், எத்தனை சந்தோஷமான தருணங்கள். , எனக்கு நீங்கள் போதித்த பாடங்கள். இப்படி ஒன்றா இரண்டா அடுக்கிக்கொண்டே போகலாம்..

பெரியவா நானும் பலரது வாழ்க்கையில் உங்கள் அற்புதங்களை கேட்டிருக்கிறேன். படித்தும் இருகிறேன்.. ஆனால் அத்தனை அற்புதங்களையும் என் ஒருவன் வாழ்விலே செய்து கொண்டிருக்கிறீர்களே பெரியவா!.

நான் உங்கள் மனம் கோணாமல் நடந்து கொண்டிருக்கிறேனா.? இல்லையென்றால் என்னை திருத்துங்கள். பெரியவா. நான் உங்கள் படைப்பு.. நீங்கள் என் எஜமானன். நீங்கள் சுவாமி நான் உங்கள் தாசன்..

நான் உங்களுடன் பயணம் செய்யும் தூரம் இன்னும் எவ்வளவோ? ஆனால் அத்தனை தூரத்தையும் உங்கள் கை விரல்களை பிடித்து கொண்டே நடந்து வருகிறேன்.. மற்றவர்கள் நலனுக்கு நான் இன்னும் நிறையே செய்ய வேண்டும் பெரியவா..

நான் மாலையில் மஹாபெரியவாளை சேவித்து விட்டு சஹஸ்ர காயத்ரி ஜெபித்து விட்டு நிறைந்த மனதுடன் இரவு படுக்க சென்றேன். இரவு முழுவதும் கண்கள் மட்டுமே மூடின..

ஆனால் மனது கனவு கண்டு கொண்டே இருந்தது..அந்த பாதுகைக்கு இன்னும் எப்படி எல்லாம் அலங்காரம் செய்யலாம் என்று என் மனத்திரையில் என் கற்பனை குதிரையை ஓட விட்டேன். காலையில் இரண்டு மணி இருக்கலாம் கண் அயர்ந்து விட்டேன்..மனதில் சந்தோஷம் இருந்தால் அரைகுறை தூக்கம் கூட நம்மை ஒன்றும் செய்யாது..

நான் வழக்கம்போல் காலையில் நான்கு மணிக்கு எழுந்து விட்டேன்.பிரார்த்தனை நேரத்தில் மஹாபெரியவா முன் நின்று மற்றவர்களுக்காக நான் செய்யும் பிரார்த்தனைகளை முடித்து கொண்டு “பெரியவா” என்று அழைத்தேன்.

இனி இந்த பகுதி சம்பாஷணை வடிவில் உங்களுக்காக.

G.R.:பெரியவா என்று அழைக்கும் பொழுதே என் கண்கள் அழ ஆரம்பித்து விட்டது. நான் வழக்காக பேசும் மஹாபெரியவாளிடம் இன்று பேசமுடியவில்லை.. என்னுடைய மஹாபெரியவா என்னும் பார்வை போய் கண்ணுக்கு தெரியாத பேரண்டமே என் முன்னால் மஹாபெரியவா உருவில் அமர்ந்து கொண்டு நான் கேட்கும் கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்லவேண்டுமென்றால்,

நான் என்ன சொல்வது. நினைத்து பார்க்கவே ப்ராமணடமாக இருந்தது. அதே சமயத்தில் பயமாகவும் இருந்தது.. எனக்கு மேலே பேச நா எழவில்லை. நான் மஹாபெரியவாளை இத்தனை உயரத்தில் அறிவுக்கும் மனதுக்கும் எட்டாத ஒரு வஸ்துவாகபார்க்கும் பொழுது நான் என்ன பேச முடியும்?. இப்பொழுது மஹாபெரியவா என்னை கேட்கிறார்.

பெரியவா”: சொல்லுடா என்ன வேணும்? என்று.

G.R.:நான்: சொல்ல ஆரம்பிக்கிறேன் ."பெரியவா தினமும் உங்களை என்னைப்போன்ற ஒரு மனித ஆத்மாவாக பாவித்து தான் பேசிக்கொண்டு இருந்தேன். ஆனால் உங்கள் பாதுகை வந்த பிறகு உங்களை விண்ணளவு உயரத்திற்கு பார்க்கிறே/ன்..

அன்று கிருஷ்ணா பரமாத்மா குரு ஷேக்க்ஷிரத்தில் அர்ஜுனனுக்கு விஸவரூபத்தை காட்டிய அந்த நொடி அர்ஜுனன் சொல்கிறான் "கண்ணா என்னால் உன்னை இவ்வளவு உயரத்தில் காண முடியவில்லை. நீ பழையபடி என்னுடைய தேரோட்டி உருவத்திற்கு வந்து விடு.. எனக்கு பயமாக இருக்கிறது என்றான் அர்ஜுனன்.

உடனே கண்ணன் அர்ஜுனனுக்கு ஒரு ஞான கண்ணை கொடுத்து தன்னுடைய விஸ்வரூபத்தை காண வைத்து பிறகு தன்னுடைய பழைய உருவமான தேரோட்டி உருவத்திற்கு வந்தார்.

அதே போல் இத்தனை நாள் உங்களை என்னோட மஹாபெரியவா என்றே பேசி பழக்கப்பட்ட எனக்கு இன்று உங்கள் உயரத்தை கண்டால் எனக்கு பயமா இருக்கு பெரியவா...

நீங்கள் என்னோட மஹாபெரியவாளா என் கூட பேசுங்கோ. அதுதான் எனக்கு பிடிச்சிருக்கு. நீங்கள் ஒரு பேரண்ட பிரபஞ்ச தெய்வம்.. இந்த உலகத்திற்கு.. ஆனால் எனக்கு மட்டும் என்னுடைய மஹாபெரியவா என்று சொன்னேன்.

பெரியவா: சரிடா என்ன வேணும் சொல்லு என்றார்.

G.R.: பெரியவா பாதுகை கேட்டேன். கொடுத்து அனுக்கிரஹம் செய்தேள். இந்தப்பாதுகையை நான் எப்படி பாதுகாக்கவேண்டும். என்னென்ன நியமங்கள். பெரியவா என்றேன்..

பெரியவா: நீ ஒன்னும் பெரிசா பண்ண வேண்டாம்.. எனக்கு என்னென்ன தினமும் பண்ணறாயோ அதையே பாதுகைக்கும் பண்ணு. என்றார்.

G.R.:: சரி பெரியவா பண்ணறேன். ஆனால் நிறைய படங்களில் பார்த்திருக்கிறேன். உங்கள் பாதுகைக்கு வெள்ளியில் கவசம் போட்டு வைத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். பிறகு ருத்ராக்ஷம் மாலையில் ஒவ்வொரு ருத்ராக்ஷத்திரத்துக்கும் வெள்ளியில் பூண் போட்டு அலங்காரம் செய்து வைத்திருக்கிறார்களே. அப்படி செய்யணுமா ? என்று கேட்டேன்.

பெரியவா: அதெல்லாம் அவளோட மனசை பொறுத்து இருக்கு. உனக்கும் அப்படி செய்யணும்னு பட்டா பேஷா செய்யேன்.