Featured Posts

என் வாழ்வில் மஹாபெரியவா -059


என் வாழ்வில் மஹாபெரியவா -059

பிரதி வியாழன் தோறும்

பக்தி என்பது

உணர்வுகளையும் உணர்ச்சிகளையும்

சரியான விகிதத்தில் கலந்த்து செய்வது.

அற்புதம் என்பது

உங்கள் ஒரு சுவாசத்தின் நேரத்தில்

நடந்து முடியும் ஒரு நிகழ்வு.

சாத்தியமே இல்லை முடியவே முடியாது

என்று நினைப்பீர்கள்

நிச்சயம் சாத்தியம்

என்று ஒரு புதிய திசையில் இருந்து

உங்கள் முன்னே நிற்கும் அற்புதம்.

அற்புதங்களே மஹாபெரியவா மஹாபெரியவாளே அற்புதம்

எனக்கு சிறு வயதில் இருந்தே பிச்சை எடுப்பவர்களையும் கை கால் இல்லாதவர்களையும் கஷ்டப்படும் குழந்தைகளையும் பார்த்தால் என் மனம் அவர்களுக்காக ஏங்கும்... நான் அலுவலகத்திற்கு என்னுடைய காரில் செல்லும் பொழுது ஜன்னல் கதவை தட்டி சாப்பிட தங்களுடைய வயிற்றை காண்பித்து ஏதாவது கேட்பார்கள். நான் எப்பொழுதுமே என்னுடைய காரில் பிஸ்கட் பாக்கெட்களும் இரண்டு மூன்று தண்ணீர் பாட்டில்களும் வைத்திருப்பேன்.

என்னிடம் வருபவர்களுக்கு ஒரு தண்ணீர் பாட்டிலும் ஒரு பிஸ்கட் பாக்கெட்டும் கொடுப்பேன். அவர்கள் வயிறார சாப்பிடுவதை பார்த்து என் கண்களில் கண்ணீர் வரும்... நான் கொடுத்த பிஸ்கட் பாக்கெட்டை பிரித்து சாப்பிட்டு விட்டு தண்ணீரை குடிப்பதை பார்க்கும் பொழுது என் கண்களின் ஓரத்தில் கண்ணீர் துளிர்க்கும்.. என்னுடைய கார் ஓட்டுநர் பார்க்காதவாறு அழுவேன்.. இந்த சிருஷ்டியின் அவலத்தை நினைத்து தனிமையில் அழுத்த நாட்களும் உண்டு

தனிமை நமே எடுத்துக்கொண்டால் இன்பம்

தனிமை கொடுக்கப்பட்டால் அது துன்பம்

எந்த ஒரு சிறிய விஷயத்தை பார்த்தாலும் அந்த விஷயத்தில் என் பங்குக்கு ஏதாவது செய்ய முடியுமா என்று சிந்திப்பேன்.

இப்படி கஷ்டப்படுபவர்கள் உதவி கேட்கும் பொழுது மற்றவர்கள் அவர்களை கேவலமாக திட்டி துரத்தும்பொழுது எனக்கு தோன்றும். காட்டில் வாழும் விலங்குகளுக்கும் மனிதர்களுக்கும் இப்படி வித்யாசம் இல்லாமல் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்களே.. இவர்களுக்கு மனம் என்பதே கிடையாதா? என்று என் உள் மனம் அழும்.

இந்த மாதிரி நிகழ்வுகளில் என்னால் மறக்க முடியாத நிகழ்வுகள் என்ன தெரியுமா? நிறைமாத கர்பிணி வலது இடுப்பில் ஒரு குழந்தையை வைத்துக்கொண்டு அந்தக்குழந்தையின் பசிக்கு உணவு கேட்கும் பொழுது என் நெஞ்சே வெடித்து அழுது விடுவேன். அந்த குழந்தை என்ன பாவம் செய்தது..

இங்கு தான் இறைவன் மேலே எனக்கு கோபம் வந்தது.. கர்மாக்கள் பெயரால் இந்தப்பிஞ்சு உள்ளங்கள் கஷ்டப்படத்தான் வேண்டுமா? கர்மாக்களை அகற்றி நல்ல வசதிகளோடு நல்ல மனதையும் பிறப்பிலேயே சேர்த்து கொடுத்தால் இந்த ஆத்மா ஒரு நல்ல வாழ்க்கை வாழுமே..

இதற்கு ஒரு முடிவே இல்லையா? என்று எனக்குள் நானே கேட்டுக்கொள்வேன். இதற்கு என்னதான் முடிவு என்று எனக்குள் நானே கேட்டுக்கொண்டு பதில் கிடைக்காமல் தவித்த நாட்களும் உண்டு.

நான் என் பரிசுத்தமான எண்ணங்களை சொந்தங்களிடமும் சுற்றங்களிடமும் சொல்லும்பொழுது என்னை வேஷதாரி என்றார்கள்.. நடிக்கிறேன் என்றார்கள்.. என் வாழ்க்கை பயணம் துக்கத்திலும் சங்கடத்திலும் என்னுடைய இயலாமையிலும் பயணித்து கொண்டுதான் இருந்தது... என்னை புரிந்து கொள்பவர்கள் யாருமே இல்லை.

அந்த சிறு வயதில் எனக்கு என்ன தெரியும்.? இவ்வளவு கொடுமைகளை பார்த்துக்கொண்டு வாழத்தான் வேண்டுமா ? என் வாழ்க்கை இன்றோடு முடியாதா? இல்லை நானே முடித்து கொள்ள கூடாதா? என்று தோன்றும்.

அப்பொழுது தற்கொலை செய்து கொள்ள கூட வழி தெரியாத வயசு.. என் அடி மனதின் ஆழத்தில் இந்த எண்ணங்கள் பதிந்து அவ்வப்பொழுது மேலோங்கி வரும். என்ன செய்வது. எனக்கு இரக்க சுபாவம் பரிதாபப்படுவது பிறருக்கு உதவும் மனப்பான்மை எல்லாமே இருந்தது. வயதுக்கு ஏற்ற ஞானம் மட்டும் இல்லை.. படித்தேன். ஞானம் பிறந்தது.. பிறந்த ஞானம் என் வாழ்க்கைக்கு பயன்படவில்லையே..

மொத்தத்தில் மனிதன் என்ற சொல்லுக்கு இலக்கணமே மேலே சொல்லிய அத்தனை குணங்களையும் உள்ளடக்கிய ஒரே வார்த்தை "மனிதம்" தானே.அந்த மனிதம் என்னும் விதை என் இதய மண்ணில் சிறு வயதிலேயே விழுந்து விட்டது.

என்னுடைய வயதும் கூடி கொண்டே இருந்தது. நான் உறங்கலாம். என் இதய மண்ணில் விழுந்த விதை உறங்குமா?. என்னை தட்டி எழுப்பியது.. அப்பொழுது என் இயலாமையும் விஸ்வரூபம் எடுத்தது. நம்பிக்கை பிறந்தது..

என்னை வழிநடத்தப்போகும் மஹான் யார் என்று என் ஆத்மா தேட ஆரம்பித்தது. என் தேடுதலுக்கு விடை கிடைத்தது. ஒரு ஈஸ்வர ஸ்வரூபம் என்னை காஞ்சிக்கு அழைத்தது.. மற்றவை அனைத்தும் நீங்கள் அறிவீர்கள்.

அன்று என் இதய மண்ணில் விழுந்த மனிதம் என்னும் விதை என்னை இன்று மனிதனாக்கியது. இந்த மனிதன் மஹாபெரியவா என்னும் விருக்ஷத்தின் நிழலில் இளைப்பாற தொடங்கியது.. இந்த நொடியில் கூட இளைப்பாறிக்கொண்டுதான் இருக்கிறேன்.

நான் ஏன் இத்தனையும் எழுதுகிறேன் என்று யோசிக்கிறீர்களா? ஒரு மனிதனும் மனிதமும் இணைந்தால் அந்த இணைப்பை பிரபஞ்சமே அங்கீகரிக்கும்.. பிரபஞ்ச தெய்வம் என்னை அங்கீகரித்ததின் காரணம் இதுதான்.

உங்களில் பலருக்கும் இது போல் நல்ல உள்ளம் இருக்கலாம்.. கை தூக்கி விட யாருமில்லையே என்ற ஏக்கம் வேண்டாம்.. ஒரு நல்ல குருவை மனது உருக வேண்டுங்கள். தேடுங்கள்.. குரு உங்கள் முன்னே தோன்றுவார். அல்லது.

ஒரு நல்ல குரு உங்களை அழைத்து ஆட்கொள்வார்.. நான் மனிதனானேன். குருவும் கிடைத்தார்.. என் தேடலும் நின்றது... அடுத்தது என்ன? குருவின் பாதையில் நடந்தால் எண்ணியது ஈடேறும்.. கனவுகள் நினைவாகும்..

என் கனவுகள் அனைத்தும் உண்மையாக வேண்டுமென்றால் பிரபஞ்சத்தின் துணையும் ஒரு மஹானின் அருளும் இருந்தால் இயலாமை என்ற துன்பத்தில் சிக்கி தவிக்கும் நியாயமான உணர்ச்சிகளுக்கு ஒரு வடிகால் கிடைத்து விடும்.

இங்கு தான் நம்முடைய ஆத்மா மேலோங்கி இருக்கும்.. அப்பொழுது ஆத்மா பிரபஞ்சத்திற்கு தூது விடும்.. தன்னுடைய தேவைகளை பட்டியலிடும்.தேவையான அனைத்தும் குறைவின்றி நம் கண் முன்னே வந்து விடும்.. என் ஆத்மா தயாராகி விட்டது..

நான் மஹாபெரியவாளிடம் கேட்டேன் அவர் அதற்கு பதிலும் கொடுத்து விட்டார். இந்த சம்பாஷணையையை உங்களுக்கு இங்கே சமர்ப்பிக்கிறேன்.

G.R,: பெரியவா நான் உங்கள் பெயரில் ஒரு டிரஸ்ட் ஆரம்பிக்க வேண்டும். அதற்கு எனக்கு அனுக்கிரஹம் பண்ணுங்கள் பெரியவா என்றேன்.

பெரியவா: டிரஸ்ட் ஆரம்பித்து என்ன செய்யப்போறே.?

G.R,: பெரியவா. முதலில் நீங்கள் விதைத்து விட்டு போன விதைகள் முளைத்து நிற்கிறது.. அவைகள் தான் கோ சம்ரக்ஷ்ணம், வேத ரக்ஷ்ணம் கோவில் புணருத்தாரணங்கள், வறுமையில் வாடும் குழந்தைகளுக்கு படிப்பு செலவுகளை ஏற்பது.சிறு பிராயத்திலேயே பிராம்மண குழந்தைகளுக்கு உபநயனம் செய்து வைத்தல். கன்னிகாதானம் செய்ய நிதி உதவி இன்னும் என்னவெல்லாம் நீங்கள் சொல்லிவிட்டு சென்றீர்களோ அனைத்தையும் ஏற்று செய்ய வேண்டும் ஆசைப்படுகிறேன்.

பெரியவா: இவ்வளவுதானா ? இன்னும் என்னென்ன செய்யப்போறே.

G.R, பெரியவா உங்களுக்கென்று சென்னையில் ஒரு கோவில் கட்டணும்னு ஆசை படறேன் பெரியவா என்றேன்.

பெரியவா:: இதற்கெல்லாம் பணத்திற்கு என்னபண்ணப்போறே? என்று கேட்டார்.

G.R, உங்கள் ஆசியால் நான் எழுதி வெளிவரப்போகும் அத்தனை புத்தகங்களையும் விற்று வரும் வருமானத்தில் எல்லா அரசாங்க வரிக