Featured Posts

என் வாழ்வில் மஹாபெரியவா -076


என் வாழ்வில் மஹாபெரியவா -076

பிரபஞ்சம் ஒரு மிகப்பெரிய குடும்பம் என்றால்

சூரியனும் சந்திரனும் அந்த குடும்பத்தின் இரு குழந்தைகள்

மஹாபெரியவாளும் ஒரு ப்ரபஞ்சம்தானே

மஹாபெரியவா பிரபஞ்சமென்றல் அந்த வானில்

நாமெல்லாம் நக்ஷ்த்திர குழந்தைகள்

நாங்கள் சென்ற ரயில் கும்பகோணத்திற்கு சற்று ஏறத்தாழ இரண்டு மணிக்கு சென்று அடைந்தது.. அந்த ரயில் திருச்சி செல்லும் ரயில் என்பதால் கும்பகோணம் ரயில் நிலையத்தில் ஒரு நிமிடத்திற்கு மேல் நிற்காது. இருந்தாலும் இரண்டு நிமிடங்கள் நான் இறங்கும் வரை காத்திருந்து பிறகு தான் ரயில் கிளம்பியது.

மஹாபெரியவாளின் திவ்ய தரிசனம்

ரயில் நிலையத்தை விட்டு வெளியே வந்தோம்.எங்களை அழைத்து செல்ல வரவேண்டிய இனோவா கார் வரவில்லை.ரயில் வருவதற்கு முன் சில வினாடிகள் வரை நன்றாக இருந்த கார் ஏதோ கோளாறு காரணமாக ஓட வில்லை. எங்களை கை பேசியில் அழைத்து விவரங்களை சொன்னார் இனோவா கார் ஓட்டுனர்.

எனக்கு மனது மிகவும் சங்கடமாகி விட்டது. மஹாபெரியவா தானே வந்து என்னை வரவேற்பேன் என்றாரே. இப்படியாகி விட்டதே. என்ன பெரியவா இது என்று மஹாபெரியவாளை நினைத்து த்யானித்தேன்.

ஒரு நிமிடத்தில் இண்டிகா சிறிய கார் ஒன்று எங்கள் முன் வந்து நின்றது. ஓட்டுனர் சொன்னார் உங்களை இனோவா கார் இருக்கும் இடத்திற்கு கொண்டு விடுகிறேன் என்று. சொன்னார். எங்களுடைய இனோவா கார் ஓட்டுனர்தான் இந்த காரையும் ஒட்டி வந்தார்..

எப்பொழுதுமே நான் காரில் முன் இருக்கையில் தான் உட்காருவேன்.ஏனென்றால் ஏறுவதும் இறங்குவதும் சுலபம்... மஹாபெரியவா வந்து என்னை அழைத்து செல்வார் என்று எதிர்பார்த்தேனே. இன்னும் வரவில்லையே.. வர வேண்டிய காரும் என்ஜின் கோளாறு ஆகி வரவில்லை. மனது சங்கடமாக இருந்தது. மஹாபெரியவாளை அழைத்தேன்.

நான் முன் இருக்கையில் அமர்ந்து பின்னால் சாய்ந்துகொண்டு முன்னால் பார்த்தேன். எனக்கு ஆச்சரியத்தில் இதயம் வேகமாக துடிக்க ஆரம்பித்தது. சந்தோஷத்தில் தொண்டை அடைத்தது. மஹாபெரியவா என் இருக்கைக்கு முன் டேஷ் போர்டில் என்னை பார்த்து சிரித்து ஆசிர்வதித்து கொண்டிருக்கும் மஹாபெரியவா படம் வைக்கப்பட்டிருந்தது.

என் கண்களை என்னால் நம்பவே முடியவில்லை. எப்பொழுதுமே காரில் சாமி படம் வைப்பதென்றால் நடுவில் தான் வைப்பார்கள். முன் இருக்கைக்கு எதிரில் வைப்பார்களா? எனக்காகவே மஹாபெரியவா அங்கு வந்து அமர்ந்தது போல இருந்தது..

எனக்கு அது மஹாபெரியவா படமாக தோன்றவில்லை. மஹாபெரியவாளே ரத்தமும் சதையுமாக ஸ்தூலத்தில் எனக்காகவே உட்கார்ந்திருந்து போலத்தான் எனக்கு தோன்றியது.. . என் கண்களில் கண்ணீர் துளிர்த்தது. மஹாபெரியவா சத்தியத்தை சொல்கிறாரா? இல்லை சொல்வது சாத்தியமாகி விடுகிறதா? எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. பிரம்மத்தை யாரால் புரிந்து கொள்ள முடியும்.

என்னை ஏற்றி சென்ற கார் என்னை அழைத்து வரவேண்டிய பழுதாகி நின்ற காரின் அருகில் எங்களை இறக்கிவிட்டு சென்றது. எங்கள் காரின் ஓட்டுனரிடம் சென்று எங்களை அழைத்து வர வேறு ஒரு காரை எடுத்துக்கொண்டு வந்ததற்கு நன்றி சொன்னேன். அவர் எங்களிடம் சொன்ன பதில் எங்களை ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்தியது. வாயடைத்து போனேன். அவர் சொன்னது இதுதான்.

எங்கிருந்தோ வேகமாக வந்த கார் என்னிடம் வந்து உங்கள் காரில் எதோ கோளாறா?. நீங்கள் என் காரில் ரயில் நிலையம் சென்று உங்கள் விருந்தினர்களை அழைத்து வாருங்கள் என்று சொல்லி அவருடைய காரின் சாவியை என்னிடம் கொடுத்தார். எனக்கு முன்பின் தெரியாத ஒருவர் அவருடைய காரை கொடுத்து அனுப்புகிறார் என்றால் இது நிச்சயம் ஒரு தெய்வ செயல் தான்.

இன்னொரு அற்புதம் உங்களுக்கு தெரியுமா? எங்களை அழைத்து வந்த கார் இயந்திர கோளாறு ஆன காருக்கு அருகில் வந்து நின்று எங்களை இறக்கி விட்டு வேகமாக சென்றது. அப்பொழுது நான் அந்த காரில் எனக்கு முன்னால் என்னை ஆசிர்வதித்து கொண்டிருந்த மஹாபெரியவாளை பார்த்து நன்றி உணர்ச்சியுடன் ஒரு புன்னகை புரிந்தேன்.

பதிலுக்கு மஹாபெரியவா என்னை பாத்து சிரித்து கொண்டே என்னிடம் கேட்கிறார். " நானே உன்னை கும்பகோணம் வந்து கூட்டிண்டு போறேன்னு சொன்னேன்..வந்துட்டேனா " நானோ கண்களில் கண்ணீருடன் அழுது கொண்டே தயாயை பிரியும் குழந்தை போல் நின்று கொண்டிருந்தேன்.

இன்னொரு அற்புதம் என்ன தெரியுமா? இயந்திர கோளாறு காரணமாக நின்று போன கார் சாவியை போட்டு திருப்பியவுடன் ஓட ஆரம்பித்து விட்டது. எங்களை அழைத்து செல்ல வர வேண்டிய கார் உண்மையிலேயே கோளாறா ஆனதா? இல்லை மஹாபெரியவா சில நிமிடங்களுக்கு கோளாறு ஆக செய்தாரா? எங்களை அழைத்து செல்ல வந்த மாற்று கார் யாருடையது. அந்த நேரத்தில் அந்த கார் ஏன் அங்கே வரவேண்டும்.. இந்த பதிவை எழுதும் பொழுது என்னால் என் அழுகையை கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை.

மஹாபெரியவா இன்றும் வாழ்ந்து கொண்டு இருக்கிறார்

மஹாபெரியவா நிகழ்த்திய அற்புதத்தில் சில நிமிடங்கள் இயந்திர கோளாறு ஆன இனோவா கார் எங்களை ஏற்றி கொண்டு நாங்கள் தாங்கும் விடுதிக்கு அழைத்து சென்றது. இன்னும் அந்த விடுதி என் மனக்கண்ணிலேயே மறையாமல் நிற்கிறது. அப்படியென்ன விசேஷம் என்று நீங்கள் கேட்பது என் காதில் விழுகிறது. இதோ அந்த அற்புதம் இதுதான்.

அந்த காலத்தில் பிராமணர்கள் வசித்த அக்ரஹார வீடுகளை பழமை மாறாமல் உள்ளே புதிய பொலிவுடன் அமைத்து இருந்தார்கள். நானே ஏதோ நூறு ஆடுகளுக்கு முன் இருந்த அக்ரஹாரத்தில் வசித்து வருவது போன்ற ஒரு அனுபவத்தை அனுபவித்தேன்.

வாசலில் இரண்டு புறமும் திண்ணைகள்.. அறைக்கு பின்புறம் மித்தம் என்று அழைக்கப்படும் திண்ணைகள்..விடுதியின் நுழைவு வாயிலில் பசு மாடுகள் கன்று குட்டிகளுடன் குடும்பம் நடத்தி கொண்டிருந்தன. .மதியம் இரண்டு மணிக்கு மேல் ஆகி விட்டது.

மதிய உணவு சாப்பிடும் நேரம்.. மஹாபெரியவா உத்தரவு படி நானோ வெளியில் சாப்பிட கூடாது.. என்ன செய்ய?. மதியம் கோதுமை சாதம் ஒரு கப். புளி இல்லாமல் .ரசம் அல்லது எலுமிச்சம் பழம் புழிந்து பருப்பு இவைகள் மட்டுமே என் உணவு. என்ன செய்வது?

நான் மஹாபெரியவாளை அழைத்து கேட்டேன். என்னுடைய கஷ்டம் உங்களுக்கு புரியவில்லையா பெரியவா. ஏதாவது பண்ணுங்களேன். என்று அழாத குறையாக கேட்டேன். நீங்கள் சொல்வதை அனைத்தையும் இந்த நொடி வரை கேட்டுக்கொண்டுதானே இருக்கிறேன். என்னுள் உங்களை பார்க்கிறேன். நீங்கள் உங்கள் உள்ளத்தில் என்னை வைத்து அழகு பார்ப்பது உண்மையென்றால் என் வயிற்றுக்கு ஏதாவது பண்ணுங்கள்.

கேட்டுக்கொண்டே நான் நாற்காலியில் அமர்ந்து மஹாபெரியவாளை த்யானம் செய்தேன். வாசல் கதவு தட்டும் ஓசை கேட்டது.. மெதுவாக சுவற்றை பிடித்துகொன்டே சென்று கதவை திறந்தேன்.

வாசலில் அறுபது வயது மதிக்க தக்க ஒருவர் ஒரு கையில் வாழை இலையுடனும் மறு கையில் சாப்பாடு அடுக்கு கேரியருடன் நின்று கொண்டிருந்தார். தன்னை பின்வருமாறு அறிமுகப்படுத்தி கொண்டார்.

தான் திருவிடைமருதூர் சங்கர மடத்தில் இருந்து வருவதாக சொன்னார். நீங்கள் தான் ..G.R. மாமாவை ? என்று கேட்டார். ஆமாம் நான் தான் G.R .மாமா.என்று என்னை அறிமுகப்படுத்தி கொண்டேன்.

.வந்த பிராம்மணர் தொடர்ந்தார். மாமா நீங்கள் இன்று கும்பகோணம் வருவதாக எனக்கு செய்தி வந்தது. நீங்கள் வெளியில் சாப்பிட மாட்டிர்கள் என்பதால் எங்கள் மடத்தில் சமைத்து உங்களுக்கு மட்டுமல்ல. உங்களுடன் வந்திருப்பவர்கள் எல்லோருக்குமே சாப்பாடு கொண்டு வந்திருக்கிறேன்.

அவர் மேலும் சொன்னது உங்களுக்கு புளி இல்லாமல் சமைத்து கொண்டு வந்திருக்கிறேன். நானே அவரை உள்ளே அழைத்து உட்கார வைத்தேன். அதற்குள் என்னுடன் என்னை அழைத்து வந்தவர்கள் என்னுடைய அறைக்கு வந்தனர். அவர்களும் தங்களை அறிமுகப்படுத்தி கொண்டார்கள். வந்தவர் என்னிடம் இரவு உங்களுக்கு தோசையும் புளி இல்லாமல் பாசிப்பருப்பு மசியலும் கொண்டு வருகிறேன் என்று சொன்னார்.

தாய் குழந்தையின் பாசப்பிணைப்பு

எனக்கு மிகவும் சங்கோஜமாக இருந்தது. நான் உங்களை சிரமத்திற்கு உள்ளாக்க விரும்பவில்லை. என்று சொன்னேன். அவர் விடுவதாயில்லை. உங்களுக்கு செய்வது மஹாபெரியவளுக்கே கைங்கர்யம் செய்வதற்கு சமம். தயவு செய்து இந்த விருந்தோம்பலை மறுக்காமல் ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.என்று கேட்டுக்கொண்டார்.

மஹாபெரியவா எனக்குள் சொல்வது கேட்டது. சொன்னது இதுதான்

"உன்னை என் மனசுக்குள் வைத்து அழகு பார்ப்பது உண்மையானால் உன் சாப்பாட்டுக்கு வழி பண்ணுங்கோன்னு கேட்டே இப்போ சாப்பாட்டிற்கு வழி பண்ணா வேண்டாங்கரையே. அவர் உதவியை ஏத்துக்கோ. என்று