Featured Posts

என் வாழ்வில் மஹாபெரியவா-083


என் வாழ்வில் மஹாபெரியவா-083

குரு பூஜை சரணாலய பெரியவா

விண்ணுக்கு நீங்கள்

மண்ணுக்கு நாங்கள்

எங்களின் ஓலத்திற்கு செவி சாய்த்து

மண்ணுக்கு வரும் எங்கள் கருணாசகரா

நின் பாதம் சரணம் சரணம்

நான் வசிக்கும் அடுக்கு மாடி குடியிருப்பில் உள்ளவர்கள் அன்று காலையில் கலந்து பேசி என்னுடைய வேண்டுகோளை ஏற்றார்களா இல்லையா? என்னும் பதிலுக்கு நான் மிகவும் ஆவலுடன் காத்திருந்தேன்.

என்னுடைய வேண்டுகோள் எங்கள் குடியிருப்பில் மொட்டை மாடியில் என்னை குரு பூஜைக்காக பார்க்கவரும் மஹாபெரியவாளின் பக்தர்களின் சௌகர்யத்திக்காக ஐநூறு சதுர அடியில் ஒரு கட்டடம் கட்டுவதற்காக மற்றவர்களிடம் அனுமதி கேட்டிருந்தேன்.

எனக்கு அபாரமான நம்பிக்கை.. நிச்சயம் என் வேண்டுகோளை ஏற்று மொட்டை மாடியில் மஹாபெரியவா பக்தர்களுக்காக ஒரு ஹால் கட்ட அனுமதிப்பார்கள் என்று.

ஏன் தெரியுமா? ,மஹாபெரியவாளை வேண்டிக்கொண்டு செய்யும் எந்த காரியத்திற்கும் ஜெயம் உண்டு. ஆகவே நம்பியுகயுடன் என் மனதிற்குள் அந்த ஹால் என் எண்ணப்படி அமைய வேண்டும்.

எங்கெங்கு எந்த பொருளை வைக்க வேண்டும். மஹாபெரியவாளை எங்கு அமர வைக்க வேண்டும்..மஹாபெரியவா விக்கிரஹம் எவ்வளவு பெரியதாய் இருக்க வேண்டும் என்று மனதிற்குள் ஒரு கோவிலே கட்டி விட்டேன்.

எனக்கு எனக்கு என் குடியிருப்பு வாசிகளின் முடிவு தெரியாவிட்டாலும் எனக்கிருந்த முழு நம்பிக்கையால் என் மனதிலேயே அந்த அறையை கட்டி முடித்து விட்டேன்.

நான் எதிர்பார்த்து காத்திருந்த இரவும் வந்தது.. குடியிருப்பு வாசிகள் கூட்டமும் முடிந்தது. நானும் என் நண்பரை எதிர்பார்த்து காத்திருந்தேன். மிகுந்த நம்பிக்கையுடன் ஒரு நல்ல முடிவுக்காக காத்திருந்தேன்.

என் நண்பர் வந்தார்.. நான் அவரையே கண் கொட்டாமல் பார்த்து கொண்டிருந்தேன்..வந்தவர் மெதுவாக வாயை திறந்தார்.. அவர் சொன்னது இதுதான்

“சார் ஏறக்குறைய எல்லோருமே உங்கள் கோரிக்கைக்கு செவி சாய்த்து விட்டார்கள் ஒரு சிலரை தவிர.. எங்களுக்கு ஒரு விண்ணப்பம் நீங்களும் மஹாபெரியவாளும் இந்த குடி இருப்பை விட்டு எங்கும் போகக்கூடாது.

நீங்கள் இங்கு எங்களுடன் வசிப்பது எங்களுக்கும் இந்த குடி இருப்புக்கும் ஒரு மரியாதை. மதிப்பும் கூட.. தினந்தோறும் உங்களை தேடி வரும் எவ்வளவு ஆத்மாக்களின் வாழ்க்கையில் நீங்கள் மஹாபெரியவாளிடம் வேண்டி குரு பூஜை செய்ய சொல்லி அவர்கள் வாழ்க்கையில் விளக்கேற்றுகிறீர்கள்.

ஆனால் நீங்கள் சொன்ன நிபந்தனை “எல்லோரும் ஏக மனதாக முடிவெடுத்தால் மட்டுமே உங்களால் எங்களுடன் நீங்களும் உங்கள் பெரியவாளும் இருக்க முடியும்” என்பது. ஆனால் எங்களால் ஏக மனதாக ஒரு முடிவுக்கு வர முடியவில்லை. என்று என்னிடம் தயங்கி தயங்கி சொன்னார்கள்.

எனக்கு தலையில் இடி இறங்கினாற்போல இருந்தது அவர் சொன்ன செய்தி. .இருந்தாலும். நான் என் ஏமாற்றத்தை அவரிடம் காட்டிக்கொள்ளவில்லை. எனக்கு இடம் கிடைக்கவில்லை என்பதற்காக எனக்கு ஏமாற்றமில்லை. மஹாபெரியவாளிடம் இந்த நொடி வரை வேண்டியது அனைத்தையும் கேட்டது எல்லாவற்றையும் கொடுத்தார்.

ஆனால் இந்த என்னுடைய பிரார்த்தனை ஏன் நடக்கவில்லை. நான் எனக்காகவா கேட்டேன். என்னை தேடி வரும் பக்தர்களின் நன்மைக்காகத்தானே கேட்டேன். .ஏன் நடக்கவில்லை., எனக்கு பெருத்த ஏமாற்றமும் கோபமும் வந்தது.. நான் என்னை பார்க்க வந்தவரிடம் மஹாபெரியவா இருக்கிறார் ஏதாவது வழியை காட்டுவார் என்று சொல்லி அனுப்பிவிட்டேன்,.

அன்று எனக்கு இருந்த மன உளைச்சல் வார்த்தைகளில் அடங்காது. என்னை காக்கும் அந்த பரமேஸ்வரன் மீதே எனக்கு கோபம் வந்தது. நான் இவ்வளவு செய்தும் மஹாபெரியவா என்னை கை விட்டுட்டாரே.

இனிமேல் நான் யார் கிட்டே போய் என் கஷ்டங்களுக்கும் அடுத்தவர் துன்பங்களுக்கும் தீர்வு கேட்பேன். உலகமே என் கண் முன்னே இருண்டு காட்சியளித்தது..

இன்னிக்கு அப்படி ஒரு உக்கிரமான கோபம் எனக்கு... நான் ஒரு முடிவெடுத்தேன்.. மஹாபெரியவாளிடம் நேரா போய் ரெண்டுலே ஒன்னு கேட்டுட வேண்டியதுதான்..நான் முடிவெடுத்து விட்டேன்.

ஆனால் வீட்டில் எல்லோரும் விழித்து கொண்டிருக்கும் பொழுது மஹாபெரியவாளிடம் சண்டை போட முடியாது. என்னுடைய பழைய நாட்களின் நினைவுகள் என் கண் முன்னே வந்து சென்றது. எல்லோரும் தூங்கிய பின் காதலியை பார்க்க போகும் காதலன் போல் திருட்டுத்தனமாய் தவழ்ந்து தவழ்ந்து சென்ற என்னுடைய அந்த நாட்கள் இன்றும் என் மனதில் பசுமை நினைவுகளாக மேலே வந்து என்னை தாக்கும்.

அது ஒரு இன்பமான தாக்கம் . காதலன் காதலி உறவில் ஏற்பட்ட ஊடலோ இன்று. .காதலில் ஊடல் என்றால் அது மறைந்து விடும். எனக்கு தெரியவில்லை. .இன்று இரவு தெரிந்து விடும்.

அன்று இரவு முழுவதும் நான் மன உளைச்சலாலல் அவதி பட்டேன்.. என்பனால் நிம்மதியாக தூங்க முடியவில்லை. பிரண்டு பிரண்டு படுத்தேன். இரவு ஒரு மணி இருக்கும். இன்னும் மற்றவர்கள் தூங்கவில்லை.

நான் இரண்டு மணி சுமாருக்கு எழுந்து போகலாம் என்று முடிவு செய்தேன். ஆனால் என்னையும் அறியாமல் கொஞ்சம் கண் அயர்ந்து விட்டேன். அந்த சமயத்தில் மஹாபெரியவா என்னை எழுந்து பூஜை அறைக்கு வரச்சொல்லி உத்தரவு போடுகிறார். காதலி உத்தரவு போட்டால் யாரால் அதை மீற முடியும்.

நான் எழுந்து மெதுவாக என் அறை கதவை திறந்து கொண்டு வெளியே வருகிறேன்..

டைன்னிங் அறையில் சிறிது நேரம் உட்கார்ந்து விட்டு மஹாபெரியபவாளிடம் எப்படி கோபப்படலாம் என்ன சொல்லலாம் என்பதை எல்லாம் யோசித்து கொண்டு இருந்தேன். நான் உட்கார்ந்து யோசிப்பது மஹாபெரியவாளுக்கு தெரியாதா என்ன? என்னை அழைத்தார் மஹாபெரியவா.. இனி எங்கள் சம்பாஷணை உங்களுக்காக.

பெரியவா: என்னடா அங்கேயே உக்காந்துண்டு என்னமோ யோசிச்சிண்டு இருக்கே. இங்கே வாடா.

நான்: காதலியை பார்த்தவுடன் கோபம் அத்தனையும் நொடி பொழுதில் காணாமல் போகுமே. அப்படி என் கோபம் போனே இடம் தெரியவில்லை. பேச வார்த்தைகள் வரவில்லை. ஆனால் மன வருத்தம் கொஞ்சமும் குறையவில்லை.நான் பேசாமலே நின்று கொண்டு இருந்தேன்.

பெரியவா: என்னடா மூஞ்சியை தூக்கி வெச்சுண்டு இருக்கே. என்ன கோபம் .

நான்: ஒன்னும் இல்லை பெரியவா.

பெரியவா: சொல்லுடா என்ன பிரச்சனை உனக்கு.

நான். நான் சொல்லித்தான் பிரச்சனை என்ன என்று மஹாபெரியவாளுக்கு தெரியனுமா? பிரும்ம ஸ்வரூபம் அந்த பரமேஸ்வரனுக்கு தெரியாதா என்ன? இருந்தாலும் என் வாயை கிளறி என் வாயால் சொல்வதை கேட்டால் அந்த பரமேஸ்வரனுக்கு ஒரு சந்தோஷம்.

இனி மேலும் பேசாமல் இருந்தால் பெரியாவாளுக்கு என் கோபம் புரியாது. பேசி விட வேண்டியது தான் என்று என் மனதில் உள்ளதை கொட்ட ஆரம்பித்தேன். பெரியவா நீங்களே பாத்துண்டு தானே இருக்கேள். ஒவ்வொரு நாளும் முப்பது பேர் நாற்பது பேர் வந்து நிற்க இடமில்லாமல் வாசலிலும் மாடி படியிலும் நின்னுண்டு காத்துண்டு இருக்கா.

வரவாளை நான் எங்கே உட்காரவைப்பேன்.. எல்லாருக்கும் முன்னாடி அவளோட பிரச்சனைகளை அவாளாலே சொல்ல முடியவில்லை. பாதி பேர் என்னை பார்த்தவுடனேயே அழ ஆரம்பிச்சுடறா. நான் என்ன பண்ணட்டும்..

என்னோட அடுக்கு மாடி குடியிருப்பில் மொட்டை மாடியில் ஒரு பெரிய ஹால் கட்டிண்டு தனியாக ஒரு அறையும் கட்டி இந்த பிரச்சனைக்கு ஒரு தீர்வு காணலாம் என்று இருந்தேன். உங்க கிட்டேயும் சொன்னேன்.நான் நம்பிக்கையுடன் இருந்தேன்

.

எனக்கு உங்கள் மேல் இருக்கும் நம்பிக்கை தெரியும். வானமே இடிந்து என் தலை மேல் விழுகிறதென்றால் என் தலைக்கும் வானத்துக்கும் ஒரு நூல் இடைவெளி இருக்கும் வரை நம்பிக்கையுடன் காத்திருப்பேன் என்று. என் நம்பிக்கைக்கு காரணமாக நான் அனுபவித்த பல அற்புத சம்பவங்களை சொல்லலாம்.