Featured Posts

மஹாபெரியவாளின் அற்புதச்சாரல்கள்-036


மஹாபெரியவாளின் அற்புதச்சாரல்கள்-036

இன்றைய திருமணங்கள்

இருவர் அருகில் இருந்தாலும்

இதயங்கள் தூரத்தில் இருக்கின்றன

மஹாபெரியவாளின் இறை அற்புதங்களை நாம் ஒவ்வொரு வாரமும் அனுபவித்து வருகிறோம். மஹாபெரியவாளின் இறை சக்தி மட்டுமா அற்புதம். மஹாபெரியவாளின் எண்ணங்களும் செயல்களும் இன்னும் அற்புதம்.

நாமெல்லாம் கடவுளை பற்றி கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம்.ஆனால் கடவுளையும் தாண்டி இப்படியொரு கருணையா?. நினைத்தாலே கண்களில் கண்ணீர் பெருகுகிறது. அப்படியொரு நிகழ்ச்சி தான் இந்த வாரத்தின் அற்புதம்.

மக்களிடத்தில் பொதுவாவே ஒரு எண்ணம் இருக்கிறது.. என்ன தெரியுமா அது?. மஹாபெரியவா ஒரு குறிப்பிட்ட ப்ராமண ஜாதியினருக்கு மட்டுமே குரு. அவர்களுக்கு மட்டுமே அனுகிரஹமும் ஆசிர்வாதமும் பண்ணுவார் என்ற எண்ணம் தான் அது.

நீங்கள் ஒரு முக்கியமான உண்மையை புரிந்து கொள்ள வேண்டும். .ஒரு மடாதிபதியாக பிராமணர்களுக்கு மட்டுமே குரு. ஆனால் ஜகத் குரு என்ற முறையில் இந்த ஜகத்தில் உள்ள எல்லா உயிரினங்களுக்கும் குரு ,மட்டுமல்ல சர்வ ரக்ஷகனும் கூட.. ஆபத்தில் இருந்து உயிர்களை மீட்டு வாழ்க்கையில் பயமில்லாமல் வாழவைக்கும் பரமேஸ்வரன் தான் நம்முடைய மஹாபெரியவா.. இப்படி ஒரு நிகழ்ச்சிதான் இந்த அற்புதசாரலில் இடம் பெறப்போகிறது.

ஒரு முறை மஹாபெரியவா திருவாரூரில் முகாமிட்டிருந்தார். அப்பொழுது அருகில் உள்ள கிராமங்களுக்கும் சிறு நகரங்களுக்கும் சென்று அங்குள்ள மக்களுக்கு ஆசிர்வாதமும் அனுகிரஹமும் வழங்கிக்கொண்டிருந்தார். அப்படி ஒருமுறை ஒரு ஊருக்கு சென்று விட்டு திருவாரூர் திரும்பும் வழியில் திருச்செங்காட்டங்குடி (பரஞ்சோதி நாயனார் பிள்ளைக்கறி சமைத்த இடம்). என்னும் அந்த ஊரில் அந்த ஊரில் உள்ள வயதானவர்கள் மற்றும் பெண்கள் குழந்தைகள் எல்லோரும் மஹாபெரியவா வரும் வழியில் நின்று கொண்டு மஹாபெரியவாளை தரிசனம் செய்து கொண்டனர்.

ஆனால் அந்த ஊர் பெரியவர்கள் மனதில் மஹாபெரியவா நம்ம ஊருக்கு எல்லாம் வருவாரா. நாம் ஊரில் கோவில் கூட இல்லை. இருக்கும் ஒரு கோவிலும் பூட்டி இருக்கிறது. ஊரில் சாக்கடையும் கழிவு நீரும் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. பெண்களுக்கும் ஆண்களுக்கும் இடுப்பு துணி மட்டுமே இருந்தது. அதுவும் அழுக்கு படிந்து பழுப்பு நிறத்தில் இருந்தது.

மஹாபெரியவா பரமேஸ்வரன் அவதாரமல்லவா!. அந்த ஊர் மக்களின் மனதில் இருப்பதை அப்படியே படம் பிடித்தார்.. தன்னை தொடர்ந்து வந்துகொண்டிருந்தவர்களை ஒரு நிமிடம் நிற்கச்சொல்லிவிட்டு மேனேஜர் விஸ்வநாத ஐயரை அழைத்தார். விஸ்வநாத ஐயரும் பக்கத்தில் வந்து பவ்யமாக நின்றார்.

மஹாபெரியவா மேனேஜர் விஸ்வநாதனுக்கு கட்டளை பிறப்பித்தார்.மேனேஜரிடம் கேட்டார் மஹாபெரியவா "ஏன்டா விஸ்வநாதா நாம் வரும் வழியில் பெரிய பெரியா மிட்டா மிராசுதாரெல்லாம் என்னிடம் நாங்கள் மடத்து கைங்கர்யத்துக்கு எதாவது பண்ணும்னு கேட்டாளே அவாளெல்லாம் இப்போ நம்மோடேயே வந்ததுண்டு இருக்காளா?

என்று கேட்டார். மேனேஜரும் ஆமாம் பெரியவா நமோடையே தான் வந்ததுண்டு இருக்கா. என்று மேனஜர் சொன்னார். மேலும் மஹாபெரியவா சொன்னார். விஸ்வநாதா நீ என்ன பன்னேறே

“இந்த ஊரில் இருக்கும் ஆண்கள் பெண்கள் குழந்தைகள் எல்லோரையும் கணக்கெடுத்துண்டு அவாளோட உடை அளவையும் குறிச்சிண்டு திருவாரூர் போய் எல்லோருக்கும் வேஷ்டி புடவை ஜாக்கெட் மற்றும் குழந்தைகளுக்கு மேல்ச்சட்டை பாவாடை ஆண் குழந்தைகளுக்கு நிக்கர் எல்லாத்தையும் வாங்கீண்டு ஊருக்குள்ள வந்து சேறு என்று உத்தரவிட்டவுடன் மேனஜர் எல்லார் அளவையும் எடுத்துக்கொண்டு திருவாரூர் கிளம்பி விட்டார்.

மஹாபெரியவா தன்னுடைய பரிவாரங்களை கூட்டிக்கொண்டு கால்நடையாகவே சேறும் சகதியுமாக இருக்கும் கச்சா பாதையில் கவலையே படாமல் நடந்து ஊருக்குள் இருக்கும் ஒரு பெரிய மரத்தின் அடியில் சென்று நின்று கொண்டார்.

ஊர் மக்கள் அனைவரும் கணங்களில் கண்ணீர் தளும்ப மஹாபெரியவளை பார்த்து கும்பிட்டவாறே நின்று கொண்டிருந்தனர். மஹாபெரியவா அந்த ஊர் ஜனங்களை பார்த்து கேட்டார் "ஏன் நீங்கள் எல்லாம் மேல் சட்டை போடாமல் இருக்கேள். என்றவுடன்

எல்லோரும் ஒருமித்த குரலில் வயிற்றுக்கு ஒரு நாளைக்கு ஒரு வேளை சாப்பிடவே கஷ்டமாக இருக்குங்க சாமி. மேல் சட்டை எப்படி போடறது என்று கேட்டவுடன் மஹாபெரியவா தன்னுடைய கைங்கர்ய மனுஷாளிடம் அந்த மரதத்துக்கு அடியிலேயே கல்லை வைத்து அடுப்பாக்கி சாம்பார் சாதமும் தயிர் சாதமும் தயார் பண்ணச்சொன்னார். அன்றைய தினம் அந்த ஊர் மக்களுக்கு மஹாபெரியவா கையால் தையல் இலையில் விருந்து.

மஹாபெரியவா அந்த ஊர் ஜனங்களிடம் கேட்டார். இந்த ஊரில் கோவில் இருக்கா. ஊர் பெரியவர்கள் சொன்னார்கள் ஒரே ஒரு அம்மன் கோவில் இருக்குங்க சாமி. அந்த கோவிலும் தலைக்கட்டு பிரச்னையால் மூடி வைத்திருக்கிறோம்.

கோவிலை மூடி வைத்து விட்டால் உங்களுக்கு எப்படி அந்த அம்பாள் சுபிட்சத்தை தருவாள். வாங்கோ நாம் எல்லோருமே போய் கோவிலை திறந்து அம்பாளுக்கு விளக்கேற்றி வைத்து விட்டு நெய்வேத்தியமும் செய்து விட்டு வருவோம் என்று சொல்லி எல்லோரையும் கூட்டிக்கொண்டு கிளம்பி விட்டார்.

கோவிலுக்கு போய் திரும்பும் பொழுது துணியும் தயாராக இருந்தன. சாம்பார் சாதமும் தயிர் சாதமும் தயாராக இருந்தது. அந்த ஊர் மக்கள் அனைவரும் அன்று புத்தாடை உடுத்தி வயிறு நிரம்ப அமிர்தமாய் உணவு உட்கொண்டு கண்ணீரில் மஹாபெரியவளின் கமலபாதங்களை நனைத்தார்கள்.

இந்த சமயத்தில் இரவு மிகவும் நேரமாகி விட்டது. மேனஜர் விஸ்வநாதன் மஹாபெரியவாளிடம் மிகவும் வருத்தத்துடன் சொன்னார். இன்னிக்கு திருவாரூரில் பூஜைக்கு போக முடியாமல் போயிடுத்து பெரியவா. இன்னிக்கு நீங்கள் பண்ணவேண்டிய சந்திர மௌலீஸ்வரர் பூஜையும் பண்ணலை பெரியவா என்றவுடன் மஹாபெரியவா விஸ்வநாதா ஐயரை பார்த்து ஒன்று கேட்டார்.

ஏண்டா விஸ்வநாதா இங்கே இப்போ நடந்ததுக்கு பெயர் என்ன. இது தாண்ட உண்மையான பூஜை. இந்த பூஜையை விட்டுவிட்டு சந்திர மௌலீஸ்வரருக்கு பூஜை பணின்னா அந்த பூஜையை அவர் ஏத்துப்பாரடா. இந்து தாண்ட உண்மையான பூஜை.

எல்லாம் வாங்கோ நிறைஞ்ச மனசோட திருவாரூர் போகலாம். மஹாபெரியவா கூடயே வழக்கமாக செல்பவர்கள் எல்லாம் வெட்கி தலை குனிந்தார்கள். அங்கே ஆச்சார பங்கம் வந்துடுதுங்கறே. ஆனா இங்கே ஆகார பங்கம் வந்திடுத்தேடா.

மஹாபெரியவாளை ப்ராமண சாமி ஒரு குறிப்பிட்ட வகுப்பினருக்கே அவர் குரு என்ற சொன்னார்வர்களுக்கு இது ஒரு சரியான பதில்.

பரமேஸ்வரனை யாரும் தனக்கென்று சொந்தமாக்கிக்கொள்ள முடியாது. அவர் எல்லோருக்கும் சொந்தமானவர்.

நல்ல இறை பக்தியும் தனிமனித ஒழுக்கமும்

கொண்ட ஒருவன் தலை குனிந்தால்

ஒரு சமுதாயமே தலை குனிகின்றது என்று அர்த்தம்

ஆனால் இறை அவதாரம் மஹாபெரியவாளின் செயலால்

ஒரு சமுதாயமே தலை நிமிர்ந்தது என்றால்

கலிகாலம் இன்னும் மோசமாகவில்லை என்றுதானே அர்த்தம்

ஹர ஹர சங்கர ஜய ஜய சங்கர

காயத்ரி ராஜகோபால்


No tags yet.
Recent Posts
Archive
Search By Tags
No tags yet.
Follow Us
  • Facebook Basic Square
  • Twitter Basic Square
  • Google+ Basic Square