Featured Posts

என் வாழ்வில் மஹாபெரியவா-096 வாழ்க்கைக்கு ஒரு அர்த்தம்

மனித குலத்திற்காக ஸ்தூலத்திலும் உழைத்தாய் சூஷ்மத்திலும் இன்னும் உழைத்துக்கொண்டே இருக்கிறாய் எங்கள் தாயும் நீ தாயுமானவனும் நீ எங்களுக்காக சரணாலயத்திலும் கோவில் கொண்டுள்ளாய்

என் வாழ்வில் மஹாபெரியவா -096

குரு என்பவர் ஒரு நபர் கிடையாது

குரு என்பவர் ஒரு சக்தி

குருவின் உறவு உங்கள் விழிகளின் ஈரத்திலும்

குருவின் விரல்களின் ஸ்பர்சித்திலும் வெளிப்படுகிற

புனிதம் என்னும் பிரபஞ்ச சக்தி .

என் வாழ்வில் மஹாபெரியவா தொடர் எண் 095 நேற்று வெளியானது. நீங்களும் படித்திருப்பீர்கள் என நினைக்கிறேன். இதன் தொடர்ச்சியாக நேற்று இரவு முதல் இன்று காலை வரை நிகழ்ந்த நினவுகளின் தொகுப்பை உங்களுடன் இந்த தொடர் எண் 096 வாயிலாக பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.


நேற்று நான் மஹாபெரியவா பக்தர்களை பார்க்கவில்லை என்றாலும் என்னை அழைத்த தொலை பேசி அழைப்புகள் ஏராளம்.. இருந்தாலும் மஹாபெரியவா கொடுத்த ஆன்ம சக்தியால் சமாளித்து அழைத்த அத்தனை அழைப்புகளுக்கும் பதில் கொடுத்தேன்.


என் விஷயத்தில் பதில் கொடுப்பது என்பது ஏதோ ஓரிரு வார்த்தைகளை பேசுவதல்ல. அழைப்பவர்களின் கஷ்டங்களை காது கொடுத்து கேட்டு அதை உள் வாங்கி நானும் அவர்கள் கஷ்டத்தில் சில நிமிடங்கள் வாழ்ந்து விட்டு பதில் கொடுக்கும் பொழுது நானும் வெகுவாகவே கரைந்து விடுகிறேன்.


காலை பத்து மணிக்கு துவங்கும் கைபேசி அழைப்புகள் மதியம் ஒரு மணி வரை தொடரும்.மாலை நான்கு மணிக்கு மீண்டும் துவங்கும் அழைப்புகள் இரவு எட்டு மணி வரை தொடரும். பிறகு என்னுடைய இரவு சாப்பாட்டு நேரம்.


மீண்டும் இரவு ஒன்பது மணிக்கு துவங்கும் அழைப்புகள் எல்லாமே உயிருக்கு போராடிக்கொண்டிருக்கும் ஆத்மாவின் அழைப்புகள். உயிர் போகும் வலி என்பது சொல்வதற்கு எளிது. ஆனால் அனுபவித்தால் தெரியும். அந்த வலி சில நேரத்தில் ஏக்கமாக கூட மாறிவிடும்.


ஏக்கம் ஏதற்காக?. மரணத்தை தழுவ ஏங்கி தவிக்கும் ஆத்மாக்களின் குரல்கள் அவைகள்.. அந்த ஆத்மாக்களின் குரல்களின் ஏக்கத்தை நான் கேட்கும் பொழுது எனக்குள் ஒன்று தோன்றும். அவர்கள் எதிர்நோக்கும் மரணத்தை நான் ஏற்று அவர்கள் ஏக்கத்தை தணிக்க முடியாதா என்று ஏங்கிய தருணங்களும் உண்டு.


என் அன்றாட வாழ்கை இதுதான். நேற்றும் அப்படிதான் என்னுடைய இரவின் ஆரம்பம் துவங்கியது. எல்லோரிடமும் பேசி விட்டு மஹாபெரியவாளிடம் போய் நின்றேன்.


என்னுடன் பேசிய ஆத்மாக்களில் விடிந்தால் இந்த மண்ணுலகை விட்டு விடை பெறும் ஆத்மாக்கள் எவ்வளவோ எனக்கு தெரியாது. ஆனால் ஒரு சில ஆத்மாக்களின் இறுதி குரல் எனக்கு தெரிந்து விடும். .


அதுதான் அந்த ஆத்மாவின் இறுதி நாள் என்று. என்னுடைய பிரார்த்தனைகளில் விடை பிரியா விடை பெறும் ஆத்மாக்களுக்கு தான் முதல் இடம். பிரியும் அந்த ஆத்மாக்களுக்கு மோக்ஷம் கிடைக்க வேண்டும்.அல்லது 48 மணி நேரத்தில் மீண்டும் ஒரு நல்ல கர்ப வாசம் கிடைக்க வேண்டும் என்பதுதான்


இரவு மஹாபெரியவா முன் நின்றேன். என்னையும் அறியாமல் என் தலை தாழ்ந்தது. அது தூக்கத்தின் வெளிப்பாடு அல்ல. எல்லோருடைய கஷ்டங்களையும் துக்கங்களையும் ஏக்கங்களையும் என்னுள் வாங்கி அவர்களுக்கு ஆறுதலான வார்த்தைகளை சொல்லி சமாதான படுத்தும் பொழுது என்னை நானே இழந்து விடுகிறேன்.


அப்படி நான் மஹாபெரியவா முன் நின்ற பொழுது எங்களுக்குள் நிகழ்ந்த சம்பாஷணையின் விவரம் இதோ உங்களுக்காக.


நான்: பெரியவா என்று அழைத்து விட்டு மேலே பேச முடியாமல் அவர் பாதத்தில் சரிந்தேன்.


பெரியவா: என்னடா என்ன ஆச்சு.? உன்னாலே முடியல்லையா ? என்று கேட்டார்.


நான்: நான் இந்த கஷ்டத்தை அனுபவிக்கும் பொழுது தான் நீங்கள் ஓய்வு ஒழிச்சல் இல்லாமல் இரவும் பகலும் மற்றவர்களுக்காக பட்ட கஷ்டம் எனக்கு புரிகிறது.


பெரியவா: நான் என்னடா கஷ்டப்பட்டேன். நீ இப்போ என்ன கஷ்டப்படறே?


நான்: பெரியவா நீங்களே என்கிட்டே பலமுறை சொல்லியிருக்கேள். உங்கள் பக்தர்களில் பலருக்கு கோவில் கட்டும் சக்தியை கொடுத்திருக்கேள். பலருக்கு உபன்யாசம் செய்யும் சக்தியை கொடுத்திருக்கேள்.இன்னும் பலருக்கு யாகங்கள் செய்யும் சக்தியை கொடுத்திருக்கேள்.


என்னை மட்டும்தான் காஞ்சிக்கு அழைத்து எனக்காக இரண்டு மணி நேரம் காத்திருந்து உங்கள் பணிக்காக நீங்களே செய்து கொண்டிருந்த அத்தனை கைங்கர்யங்களையும் என்னை செய்ய வைக்க சக்தியை எனக்கு கொடுத்தீர்கள்..


முக்கியமாக மற்றவர்கள் கர்மாக்களை நான் வாங்கி கர்மாக்களை கழித்து கரையேற்றும் சக்தியை எனக்கு கொடுத்தீர்கள். உங்கள் சக்தியை உங்கள் தபஸின் பலனை எல்லாம் ஒரு பச்சை நிற ஆப்பிள் பழத்தில் குங்குமம் மூலமாக அர்ச்சனை செய்து என் கைகளில் உங்கள் ஸ்பரிசத்தை எனக்கு பூரணமாக கொடுத்தவுடன் நான் அந்த பறந்து விரிந்த ஆகாயத்தில் எங்கோ பறக்கிறேனே.


இன்று நான் ஒரு விரலில் எழுதுகிறேன்.என்னால் பேச முடியவில்லை., ஆனால் என் எழுத்துக்கள் ஒவ்வொரு இதயத்தின் கதவையும் தட்டுகிறதே. எனக்கு தமிழ் எழுதும் அளவிற்கு வராது. இருந்தும் என்னை எழுத வைத்து அழகு பார்கிறீர்களே.


எனக்கு வாக்கு பலிதம் கொடுத்திருக்கிறீர்கள். என் உருவத்தில் பலருக்கு உங்கள் உருவத்தை தரிசனமாக காண்பித்திருக்கிறீர்கள். பலரது கனவில் என்னை அனுப்பி அவரிகளுக்கு தேவையானதை என்னை வைத்து செய்கிறீர்கள்.


அப்பப்பா எவ்வளவு பெரிய விஷயம் இது.. இந்த சக்தியை எல்லாம் நானே பெற வேண்டுமானால் முதலில் அது சாத்தியமே இல்லை. சாத்தியப்பட்டாலும் நன் இன்னும் எவ்வளவு ஜென்மகள் எடுக்க வேண்டுமோ இந்த சக்தியை நான் அடைவதற்கு எனக்கு தெரியவில்லை.


என்னுடைய அறுபதாவது வயதில் கர்ப தீட்டு படாமல் என்னை உங்கள் அற்புத சக்தியால் படைத்தீர்கள்.. ஆக்கும் தெய்வமும் நீங்கள். கர்மாக்களை கழித்து கரையேற்றும் சக்தி ஸ்வரூபமும் நீங்கள். . இந்த எல்லையில்லா பிரபஞ்சத்தை உங்கள் கட்டுக்குள் வைத்திருக்கும் ஒரு ப்ரம்மம் அல்லவா நீங்கள்.


பெரியவா: எதுக்குடா. இப்போ இதையெல்லாம் சொல்லிண்டு இருக்கே. .இன்னும் போகப்போக நீ அனுபவிக்கப்போகும் அற்புத சக்திகள் எல்லையில்லாமல் இருக்கும்.. அதை எல்லாம் வெச்சுண்டு இந்த சம்சார சாகரத்தில் கரையேறமுடியாமல் தவிக்கும் அத்தனை ஆத்மாக்களையும் கர்மாவை கழித்து கரையேற்று.


எந்த காரணத்தாலும் எந்த சந்தர்ப்பத்திலும் இந்த சக்தியை அடைந்து விட்டேன் என்று நினைத்து தலைக்கு கொண்டு போயிடாதே. நீ நினைச்சாலும் அது உன்னால் முடியாது. அதனால் தான் இத்தனை கோடி பேரில் உன்னை அழைத்து உனக்கு என் சக்தியை கொடுத்தேன்.


நான்: பெரியவா நான் இப்போவாவது ஒன்னு உங்ககிட்டே கேட்கிறேன்.என்னை ஏன் தேர்வு செய்தீர்கள். உங்களுக்கும் எனக்கும் என்ன உறவு. கொஞ்சம் சொல்லுங்கள் பெரியவா.


பெரியவா: என்னடா இன்னும் கேட்கலையே அப்படின்னு நினைச்சேன். உன்னோட கடைசி மூச்சு நின்றவுடன் இந்த உலகத்துக்கு நீ யார் என்பது தெரிய வரும். அதுவரைக்கும் என்னை எதுவும் கேட்காதே.


எனக்கும் உனக்கும் இருக்கும் உறவு என்ன என்பதை தெரிஞ்சுக்கறது இப்போ முக்கியமில்லை, இந்த லோகத்திற்கு என்ன வேணுமோ அதை யோசி. அதை பற்றி என்னிடம் கேள்.